Του Γιοφυριού της Δανειακής Σύμβασης

Σαράντα πέντε υπουργοί κι εξήντα τραπεζίτες
δανειακή σύμβαση παζάρευαν στης κρίσης το ποτάμι.
Ολημερίς παζάρευαν, το βράδυ απορριπτόταν.
Μοιριολογούν οι υπουργοί και κλαιν οι τραπεζίτες:
"Αλοίμονο στους κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,
ολημερίς παζαρεύουμε το βράδυ να χαλιέται."
Γουρούνι εδιάβη κι έκατσε αντίκρυ στό ποτάμι,
δεν έκανε σαν χοιρινό, μηδέ σαν άγριος κάπρος,
παρά λαλούσε του Πάγκαλου την αγριοφωνάρα:
"Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, σύμβαση δε στεριώνει,
και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη,
παρά δημόσιο υπάλληλο από δαύτους τους κοπρίτες,
που έρχονται αργά κάθε πρωί και φεύγουν νωρίς το βράδι."

Τ' άκουσ' ο συνδικαλιστής και του θανάτου πέφτει.
Πιάνει, μηνάει του υπάλληλου με το πουλί τ' αηδόνι:
Αργά ντυθεί, αργά αλλαχτεί, αργά δουλειά να πάει,
αργά την κάρτα να χτυπήσει, ως κάνει κάθε μέρα.
Και το πουλι παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε:
"Γοργά ντύσου, γοργά άλλαξε, γοργά δουλειά να πας,
γοργά την κάρτα χτύπησε, όχι σαν κάθε μέρα."

Να τος κι εξανάφανεν από την άσπρην στράτα.
Τον είδ' ο συνδικαλιστής, ραγίζεται η καρδιά του.
Από μακριά τους χαιρετά κι από κοντά τους λέει:
"Γειά σας, χαρά σας, υπουργοί και σεις οι τραπεζίτες,
μα τι έχει ο συνδικαλιστής και είναι βαργιομισμένος;
"Καρτέρι έστησε η τρόικα στην πρώτη την καμάρα,
και ποιός να μπει, ποιός να βγει, μνημόνιο να εφαρμόσει;"
"Μάστορα, μην πικραίνεσαι κι εγώ θα πάω εκεί κάτω,
εγώ να μπω, εγώ να βγω, μνημόνιο νά εφαρμόσω."
Μηδέ καλά εκατέβηκε, μηδέ στη μέση επήγε,
"Τράβα, καλέ μ' τον άλυσο, τράβα την αλυσίδα

τα ΜΑΤ χτυπάν αλύπητα και ανέπνευσα δακρυγόνα."

Πηχάει ο υπουργός με το μυστρί, υφυπουργοί με ασβέστη,
παίρνει κι ο συνδικαλιστής και ρίχνει μέγα λίθο.
"Αλίμονο στη μοίρα μας, κρίμα στο ριζικό μας! 

Ενα εκατομμύριο ήμαστε, κι οι όλοι κακογραμμένοι, 

κόψαν μισθούς σε όλους μας, κόψαν και τις συντάξεις 

και τώρα οι πιο στερνότεροι θα φάμε απολύσεις.
Ως τρέμει το καρυόφυλλο, να τρέμουν οι εταίροι
κι ως πετούν τ' άγρια πουλιά, να πετούν τα σπρεντ τους."

"Υπάλληλε, το λόγον άλλαξε κι άλλη κατάρα δώσε,
πο 'χεις γονείς στη σύνταξη, μη λάχει και πεινάσουν."
Κι αυτός το λόγον άλλαζε κι άλλη κατάρα δίνει:
"Αν τρέμουν τ' άγρια βουνά, να τρέμουν οι εταίροι,
κι ως πέφτουν τα δεντρόφυλλα, να πέφτουν και τα σπρεντ τους,
τί έχω γονείς στη σύνταξη, μη λάχει και πεινάσουν...

Η ελληνική οικογένεια στους εθνικούς αγώνες....

"ή ταν ή επί τας..."

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ντυσ', θα κρυώσ'ς..."

Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού άρχισε

Πώς χαρακτηρίζεται η ομαδική διαγραφή 45 βουλευτών από 3 κοινοβουλευτικές ομάδες και καμιά δεκαριά παραιτήσεις από την Βουλή; Μια καλή αρχή!

Καρατζαφεριάδα

Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα ο πρόεδρος Γιώργος Καραπαπάρας (προσωνύμιον επί το ελληνικότερον) έσωσε την Ευρώπη με την αντίσταση στο μνημόνιο 2, διεκδίκησε την σωτηρία της Ελλάδας μέσω της επιλογής Παπαδήμου, από του οποίου όμως την κυβέρνηση απέσυρε τους υπουργούς ΤΟΥ (τα κόμματα στην χώρα μας είναι ιδιοκτησία των αρχηγών τους), κι ενώ εξέφρασε την αμέριστη στήριξή ΤΟΥ στον Παπαδήμο προσωπικά, απέρριψε πανηγυρικά την κύρια νομοθετική του δουλειά, την δανειακή σύμβαση/PSI! Μόνο που οι υπουργοί ΤΟΥ τελικά δεν είναι και τόσο ΤΟΥ, καθώς κάποιοι δήλωσαν ότι θα συμμορφωθούν με την τεθλασμένη κομματική γραμμή της καταψήφισης κι άλλοι όχι.

Εμφανώς ο πρόεδρος Γιώργος σκέφτηκε "απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο - αλλά μη φανούμε και υπονομευτές της οικονομικής συνέχειας του κράτους" και με μια τραγελαφική συνέντευξη τύπου προσπάθησε να συγκεράσει τα ασυγκέραστα: ΚΑΙ υποστήριξη στο δύσκολο έργο του Παπαδήμου ΚΑΙ φευγιό από την κυβέρνησή του. Διασώθηκαν Άδωνις και Μάκης που δήλωσαν ότι θα υπερψηφίσουν τη σύμβαση, και τώρα μένει να δούμε ποια θα είναι η επ' αυτών έκφραση της κομματικής πειθαρχίας ΤΟΥ για την απόκλιση. Ενδιαμέσως βρήκε το χρόνο να πάει στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του δώσει μια εικόνα αγίου, μάλλον ορμώμενος από μια ιδιότυπη αντίληψη του θεσμικού του ρόλου, αφού το κόμμα ΤΟΥ είναι το μόνο που φέρει τον τίτλο του Ορθόδοξου και παρέχει συστηματικά σωτηρίες δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν!

Παρά το ότι όλα κρέμονται σε μια κλωστή, στο υπουργικό συμβούλιο που ακολούθησε ο κακομοίρης ο Παπαδήμος έδειχνε περισσότερο μπερδεμένος παρά ανήσυχος. Τελικά τον υποστηρίζει το ΛΑΟΣ ή όχι; Τι θα ψηφίσει την Κυριακή; Η απάντηση είναι ότι εξαρτάται πως θα κοιμηθεί ο πρόεδρος Γιώργος και συγκεκριμένα από πιο πλευρό. Μπορεί να πλέξει το εγκώμιο της Μέρκελ με τις πυτζάμες σε εθνική σύνδεση, ή μπορεί να κυρήξει ανένδοτο κατά των λαθρομεταναστών από την Μοζαμβίκη, αναλόγως τα βαρομετρικά και την σκληρότητα του στρώματος. Ενώ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις σαχλαμάρες που θα ξεφουρνίσει προκειμένου να αντιστρέψει την δημοσκοπική του κατρακύλα, το σίγουρο είναι ότι θα έχει πάλι μπροστά του ένα δάσος από μικρόφωνα. Τι άλλο να ζητήσει ένας πολιτευτής;

Δ. Κρέππας: Η ιδεολογία της αποτυχίας ή η αποτυχία της ιδεολογίας

Yπουργός Διοικητικής Αποσύνθεσης Δημήτρης Κρέππας. Το πιο εξώφθαλμο οξύμωρο σχήμα (ή αντίφαση αν θέλετε) στην σύγχρονη ελληνική πολιτική είναι ότι ο άνθρωπος που έχει πρωτοστατήσει της κομματικής τσιφλικοποίησης του δημοσίου, επιλέχθηκε από τον απερίγραπτο Γιωργάκη να το μεταρρυθμίσει...

Το πιο θεαματικό, όσο και καταθλιπτικό για το επίπεδό μας σαν λαός, είναι ο τρόπος που ο άνθρωπος αυτός φροντίζει να παραμείνει άθικτο στο δημόσιο το κομματικό φέουδο που χτίζει εδώ και δεκαετίες με μεθοδικότητα. Δεινός ρήτορας με ακακαταμάχητη πειθώ δια λογοτεχνικών σχημάτων, θα μπορούσε να πείσει οποιονδήποτε εχθρό ότι είναι φίλος και οποιονδήποτε φίλο ότι είναι προς όφελός του να "συστρατευτεί" μαζί του, δηλαδή να τον υπηρετεί αγόγγυστα. Μπορεί να μιλάει για ώρες χωρίς να λέει απολύτως τίποτα και να σε κάνει να νιώθεις υπέροχα που τον άκουσες. "Διαβάζει" με μια ματιά οποιοδήποτε ακροατήριο και με απαράμιλλο χρονισμό λέει την κατάλληλη στιγμή αυτό που χρειάζεται για να νιώσουν όλοι ότι βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση μαζί του, ότι είχαν την άποψή του αλλά δεν το είχαν συνειδητοποιήσει. Μπορεί να κάνει ένα κομματικό τσούρμο να παραληρεί με ενθουσιασμό για την ίδια του την άγνοια και κουταμάρα. Θα έταζε ακόμη και την αναπροσαρμογή της γήινης τροχιάς γύρω από τον ήλιο για μερικές δημοσκοπικές μονάδες και φυσικά μετά θα την αναιρούσε εύσχημα. Πιο σημαντικά για το μέλλον μας, είναι ο κύριος υπαίτιος για την εικόνα που προβάλει η Ελλάδα στο εξωτερικό, ότι δεν τηρεί απολύτως καμία διεθνή δέσμευση και τελικά δεν μπορεί να κυβερνηθεί: Προστάτευσε με συνέπεια την αδράνεια και αναξιοκρατία του κομματισμού στο δημόσιο, που ακυρώνουν την αποτελεσματικότητα του και χαρακτηρίζουν τη χώρα ως έρμαιο και φαρσοκωμωδία και τους Έλληνες ως στυγνά λαμόγια. Ανακοινώνονται μέτρα που ποτέ δεν εφαρμόζονται από μια δημόσια διοίκηση που έχει αυτονομηθεί υπό την σημαία Κρέππα και συν αυτώ "συντρόφων", ως θεμέλιος λίθος και ουσιαστικός λόγος ύπαρξης του ΠΑΣΟΚ. Κατά μια έννοια, κανείς δεν υπήρξε πιο ΠΑΣΟΚ από τον υπουργό Δημήτρη, με την εξαίρεση ίσως του Χρηστάκη του Παντοφλή. Θα υπονομεύσει με το βαμβάκι το κόμμα του μέχρι την εκλογική του εξαϋλωση και τη χώρα μέχρι την ανεξέλεγχτη χρεωκοπία, προκειμένου να διατηρήσει ανέπαφο τον προσωπικό του κομματικό στρατό, καθώς έτσι νομίζει ότι εξασφαλίζει την πολιτική του επιβίωση. Αυτό τον καθιστά το πιο επικίνδυνο υπουργό στην κυβέρνηση και τον πολιτικό που πρέπει να πάει στο σπίτι του πρώτος.

"Οργή" βουλευτού, φωνή λαού

Οργισμένοι δηλώνουν σχεδόν όλοι οι βουλευτές ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ με τη συμφωνία που ανακοινώθηκε με την τρόικα. Αυτή η οργή και όλες οι συναφείς αντιδράσεις που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες (παραιτήσεις Μανώλη-Κουτσούκου, "λογοτεχνία" Κεφαλογιάννη, λεονταρισμοί Καρατζαφέρη) είναι απλά ένστικτο αυτοσυντήρησης. Οι άνθρωποι ξέρουν ότι αυτά που συμφωνούν οι αρχηγοί τους, εκτός από πολιτικές ταφόπλακες μιας ολόκληρης γενιάς πολιτικών, θα έχουν σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν να κυκλοφορούν ασφαλείς όχι μόνο στις εκλογικές τους περιφέρειες, αλλά ούτε στους διαδρόμους των κελιών του Κορυδαλλού. Νομίζουν ότι προστατεύουν εαυτούς από την οργή του κόσμου, η οποία είναι πάντα ετεροχρονισμένη και θα ξεσπάσει όταν δαγκώσουν και τα τελευταία μέτρα.

Η ιταμή τακτική "ναι σε όλα" στους δανειστές και οδυρμός στα κεραμίδια για εσωτερική κατανάλωση, όχι μόνο δεν θα αποδώσει ως πολιτική ασφαλείας, αλλά θα κάνει τα πράγματα χειρότερα γι αυτούς. Η δήλωση Σαμαρά όταν βγήκε χθες από του Μαξίμου τα λέει όλα: "... να πονέσει λιγότερο ο κόσμος", δηλαδή φιλεύσπλαχνη προσφορά βαζελίνης από το βιαστή! Όταν οι ψηφοφόροι συνειδητοποιήσουν - μακροπρόθεσμα και συνολικά - τι συνέβη και ποιοί ευθύνονται, θα πέσουν θεαματικοί τίτλοι τέλους και στην πλαστή οργή που σερβίρεται σαν αντι-μνημονιακή αντίσταση από τα χαρακώματα. Το γεγονός ότι κανείς δεν βγαίνει να πει τίμια και ξεκάθαρα, "τα κάναμε θάλασσα, όχι σήμερα και χθες αλλά χρόνια τώρα", θα τους βαρύνει ακόμη περισσότερο, κάνοντας τη θέση τους στην συνείδηση του Ελληνα μη-υπερασπίσιμη και την καταδίκη χωρίς ελαφρυντικό αναπόφευκτη .

Εγκαινιάστηκε φράχτης μήκους ενάμισι μέτρου!

Ο υπουργός Προστασίας του Πελάτη Χρήστος Παντοφλής μετέβει χθες στα ελληνοτουρκικά σύνορα του Εβρου για να εγκαινιάσει τον περίφημο φράχτη κατά της λαθρομετανάστευσης.

Η κατασκευή του φράχτη, που όταν ολοκληρωθεί θα έχει μήκος 12 χλμ. και θα αποτελείται από πολλαπλά συρματοπλέγματα, έχει αμφισβητηθεί έντονα ως προς την αποτελεσματικότητά του και τελικά την ανάγκη για ένα τέτοιο πολυδάπανο έργο. Χθες πάντως, ο υπουργός Χρήστος εγκαινίασε ένα μήκος που υπολογίζεται σε περίπου ενάμισι μέτρο, δηλαδή ένα γραφικό δείγμα! Το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ταξίδεψε μέχρι της εσχατιές της χώρας για εκατόν πενήντα πόντους έργου και φυσικά την απαραίτητη μαρμάρινη πλάκα με το όνομά του, ακολουθώντας την σοσιαλιστική παράδοση των εγκαινίων μακετών. Ποιός μπορεί να ξεχάσει επίσης τα άπειρα εγκαίνια της πολυθρύλητης Εγνατίας (κατασκευαζόταν επί 25 χρόνια!), κατά μικρά τμήματα μερικών χιλιομέτρων, άχρηστα στους πολίτες που ταξίδευαν κατά μήκος του οδικού άξονα αλλά εξαιρετικά βολικά για διαδοχικούς υπουργούς, υφυπουργούς, τοπικούς άρχοντες και κομματικούς παρατρεχάμενους, που έτσι αυτοπροβάλλονταν δωρεάν. Το συνολικό κόστος σε σύγκριση με ανάλογα έργα στην ΕΕ και το συνακόλουθο εργολαβικό πάρτι, είναι μια άλλη ιστορία...

Για το ζήτημα κόστους κατασκευής του φράχτη, ο υπουργός Χρήστος ακολούθησε την πεπατημένη ζητώντας χρήματα από την ΕΕ χωρίς επιτυχία και τότε ανακοίνωσε οτι θα καλυφθεί από "εθνικούς πόρους". Η Θυμηδία προτείνει μια άλλη, ανεξερεύνητη μέχρι τούδε πηγή "εθνικών πόρων" μέσω χορηγών από τον ιδιωτικό τομέα, με αντάλλαγμα τη διαφήμισή τους σε αυτό το μεγάλης προβολής έργο. Η προτεινόμενη διαφήμιση θα λειτουργούσε αποτρεπτικά ως προς την λαθρομετανάστευση και συνεπώς σημπληρωματικά στον σκοπό του φράχτη: Τεράστιες βίντεο-οθόνες θα μπορούσαν να παίζουν νυχθημερόν προγράμματα τηλε-πώλησης βιβλίων δύο γνωστών βουλευτών του ΛΑΟΣ, που εκτός από την εκπροσώπηση μας στο κοινοβούλιο, ασκούν κι αυτό το ευγενές επάγγελμα με την γνωστή ευαισθησία και λεπτότητα που τους διακρίνει. Με την κατάλληλη ενίσχυση της έντασης ο ήχος των εκπομπών θα μπορούσε να φθάσει μέχρι την Κωνσταντινούπολη, όπου θα έκανε τους διακινητές λαθρομεταναστών να τρέμουν σύγκορμοι και τους οθωμανούς σουλτάνους να γυρίζουν μέσα στους τάφους τους...

Δυστυχώς από την ανακοίνωση μέχρι την κατασκευή του πρώτου ενάμισι μέτρου πέρασαν 10 μήνες, άρα θα κάνει πολύ καιρό να ολοκληρωθεί ο φράχτης με ρυθμούς Εγνατίας. Μάλλον το μόνο που τελικά θα πετύχει θα είναι να εμποδίσει μελλοντικές γενιές νεόπτωχων Ελλήνων να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στην Ασία...