Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού άρχισε

Πώς χαρακτηρίζεται η ομαδική διαγραφή 45 βουλευτών από 3 κοινοβουλευτικές ομάδες και καμιά δεκαριά παραιτήσεις από την Βουλή; Μια καλή αρχή!

Καρατζαφεριάδα

Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα ο πρόεδρος Γιώργος Καραπαπάρας (προσωνύμιον επί το ελληνικότερον) έσωσε την Ευρώπη με την αντίσταση στο μνημόνιο 2, διεκδίκησε την σωτηρία της Ελλάδας μέσω της επιλογής Παπαδήμου, από του οποίου όμως την κυβέρνηση απέσυρε τους υπουργούς ΤΟΥ (τα κόμματα στην χώρα μας είναι ιδιοκτησία των αρχηγών τους), κι ενώ εξέφρασε την αμέριστη στήριξή ΤΟΥ στον Παπαδήμο προσωπικά, απέρριψε πανηγυρικά την κύρια νομοθετική του δουλειά, την δανειακή σύμβαση/PSI! Μόνο που οι υπουργοί ΤΟΥ τελικά δεν είναι και τόσο ΤΟΥ, καθώς κάποιοι δήλωσαν ότι θα συμμορφωθούν με την τεθλασμένη κομματική γραμμή της καταψήφισης κι άλλοι όχι.

Εμφανώς ο πρόεδρος Γιώργος σκέφτηκε "απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο - αλλά μη φανούμε και υπονομευτές της οικονομικής συνέχειας του κράτους" και με μια τραγελαφική συνέντευξη τύπου προσπάθησε να συγκεράσει τα ασυγκέραστα: ΚΑΙ υποστήριξη στο δύσκολο έργο του Παπαδήμου ΚΑΙ φευγιό από την κυβέρνησή του. Διασώθηκαν Άδωνις και Μάκης που δήλωσαν ότι θα υπερψηφίσουν τη σύμβαση, και τώρα μένει να δούμε ποια θα είναι η επ' αυτών έκφραση της κομματικής πειθαρχίας ΤΟΥ για την απόκλιση. Ενδιαμέσως βρήκε το χρόνο να πάει στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του δώσει μια εικόνα αγίου, μάλλον ορμώμενος από μια ιδιότυπη αντίληψη του θεσμικού του ρόλου, αφού το κόμμα ΤΟΥ είναι το μόνο που φέρει τον τίτλο του Ορθόδοξου και παρέχει συστηματικά σωτηρίες δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν!

Παρά το ότι όλα κρέμονται σε μια κλωστή, στο υπουργικό συμβούλιο που ακολούθησε ο κακομοίρης ο Παπαδήμος έδειχνε περισσότερο μπερδεμένος παρά ανήσυχος. Τελικά τον υποστηρίζει το ΛΑΟΣ ή όχι; Τι θα ψηφίσει την Κυριακή; Η απάντηση είναι ότι εξαρτάται πως θα κοιμηθεί ο πρόεδρος Γιώργος και συγκεκριμένα από πιο πλευρό. Μπορεί να πλέξει το εγκώμιο της Μέρκελ με τις πυτζάμες σε εθνική σύνδεση, ή μπορεί να κυρήξει ανένδοτο κατά των λαθρομεταναστών από την Μοζαμβίκη, αναλόγως τα βαρομετρικά και την σκληρότητα του στρώματος. Ενώ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις σαχλαμάρες που θα ξεφουρνίσει προκειμένου να αντιστρέψει την δημοσκοπική του κατρακύλα, το σίγουρο είναι ότι θα έχει πάλι μπροστά του ένα δάσος από μικρόφωνα. Τι άλλο να ζητήσει ένας πολιτευτής;

Δημοκρατία δια βοής

Τις θαυμαστές αυτές μέρες που ακροβατούμε εντός και εκτός ευρώ, είδαμε, εκτός από κάποια λαμόγια να πληρώνουν τη νύφη της ακυβερνησίας στα ανώτατα κλιμάκια, περισσότερη δημοκρατία από ότι έχουμε δει εδώ και καιρό. Ο Παπαδήμος είχε απορριφθεί από Γιωργάκη-Αντωνάκη, αλλά τον επανέφερε στον θώκο η κατακραυγή υπουργών και βουλευτών από τα δύο κόμματα. Επιτέλους, λίγη δημοκρατία, ακούστηκε από τα δύο κόμματα εξουσίας η φωνή του βουλευτή (50 ΠΑΣΟΚοι, ανυπόγραφοι οι λεβέντες!) αλλά και η αστική δεξιά, που έφριξε πλέον με την κομματική συναλλαγή και θεατρική αδιαλλαξία.

Αναλογιζόμενοι τα υπέρ και κατά ενός ευρωπαϊκού και ενός ασιατικού μέλλοντος, ακούστηκε και έσβησε σαν ηχώ το κάλεσμα σε δημοψήφισμα και τελικά ΓΑΠ και Αντωνάκης έβαλαν στην ηλεκτρική καρέκλα της πρωθυπουργίας τον εκλεκτό των κοινοβουλευτικών τους ομάδων. Αλλά στη ΝΔ έχουν ήδη νίψει τας χείρας τους μην συμμετέχοντας με κοινοβουλευτικούς, για να μπορούν να ψηφίσουν άλλα μετά τις εκλογές, με τη θεσμική δικαιολογία ότι δεν μπορούσαν να αφήσουν την αξιωματική αντιπολίτευση στο ΚΚΕ. Οι δε ΠΑΣΟΚοι του υπ. συμβουλίου είναι ουσιαστικά η κυβέρνηση ΓΑΠ με ελάχιστες μεταβολές. Αν στις εκλογές του Φλεβάρη οι διαθέσιμες επιλογές είναι πάλι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, καρακιτς εθνικόφρονες ή Ταλιμπάν αριστερά, τότε θα έχουμε λιγότερη δημοκρατία από ότι χθες, όταν οι βουλευτές των δυο μεγάλων κομμάτων (γνωρίζοντας ότι οι καρριέρες τους μάλλον τελείωσαν έτσι κι αλλιώς), κράξανε επιτέλους τους αρχηγούς τους για ανεπάρκεια και έδωσαν μια προσωρινή λύση, έστω και στο πρόσωπο ενός τραπεζίτη.