Δεν υπογράφει - δεν υπογράφει... μέχρι να υπογράψει

Υπέγραψε τίποτα ο Αθανάσιος Διάκος; Ο καλόγηρος Σαμουήλ; Ζήτησε στυλό την ώρα που έκοβε Πέρσες ο Λεωνίδας; Μοίραζε αυτόγραφα ο Παλαιολόγος; Είχε σώμα συμβολαιογράφων ο Μ. Αλέξανδρος; Αφησε εντυπώσεις στο βιβλίο της Ακρόπολης ο Γλέζος; Γιατί λοιπόν πρέπει να υπογράψει ο Σαμαράς;

Τι κι αν θα πεινάσουν και θα παγώσουν χιλιάδες συνταξιούχοι και οικογένειες το καταχείμωνο; Ο Ελληνας δεν λογάει κακουχίες όταν διακυβεύονται εθνικά ιδεώδη, που υπαγορεύουν αυτονοήτως ότι δεν θα κατέχει ο κάθε κύριος Σόιμπλε ούτε δείγμα υπογραφής του Αντώνη του Σαμαρά. Όλα κι όλα! Του Ελληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει!

Και τώρα ας σοβαρευτούμε: Αν δεν καταφέρει ο Παπαδήμος να τα συμβιβάσει με τους Ευρωπαίους, τότε ο κ. Σαμαράς θα αναγκαστεί να εκτελέσει τη πιο θεαματική ανάποδη κυβίσθηση από όλα τα συγγενή των πρωτευόντων θηλαστικών είδη, και μάλιστα με τους μαλλιαρούς συμβουλό-μαγκες που σέρνει να κάνουν τις σχετικές κορδελίτσες στα ΜΜΕ!

Στο μέλλον μπορεί να έχουμε ακόμη πιο θεαματική κωλοτούμπα Α.Σ., αν φέρει η μοίρα και ο καιρός και βρεθεί πρωθυπουργός κατά την τελική διευθέτηση του ονόματος των Σκοπίων, με το καθιερωμένο συνθετικό "Μακεδονία" και με ΛΑΟΣ συγκυβέρνηση, έτσι, για extra ειρωνεία. Τότε θα χειροκροτήσουν και οι πιο παρδαλοί μπαμπουίνοι της show bizz.

Δημοκρατία δια βοής

Τις θαυμαστές αυτές μέρες που ακροβατούμε εντός και εκτός ευρώ, είδαμε, εκτός από κάποια λαμόγια να πληρώνουν τη νύφη της ακυβερνησίας στα ανώτατα κλιμάκια, περισσότερη δημοκρατία από ότι έχουμε δει εδώ και καιρό. Ο Παπαδήμος είχε απορριφθεί από Γιωργάκη-Αντωνάκη, αλλά τον επανέφερε στον θώκο η κατακραυγή υπουργών και βουλευτών από τα δύο κόμματα. Επιτέλους, λίγη δημοκρατία, ακούστηκε από τα δύο κόμματα εξουσίας η φωνή του βουλευτή (50 ΠΑΣΟΚοι, ανυπόγραφοι οι λεβέντες!) αλλά και η αστική δεξιά, που έφριξε πλέον με την κομματική συναλλαγή και θεατρική αδιαλλαξία.

Αναλογιζόμενοι τα υπέρ και κατά ενός ευρωπαϊκού και ενός ασιατικού μέλλοντος, ακούστηκε και έσβησε σαν ηχώ το κάλεσμα σε δημοψήφισμα και τελικά ΓΑΠ και Αντωνάκης έβαλαν στην ηλεκτρική καρέκλα της πρωθυπουργίας τον εκλεκτό των κοινοβουλευτικών τους ομάδων. Αλλά στη ΝΔ έχουν ήδη νίψει τας χείρας τους μην συμμετέχοντας με κοινοβουλευτικούς, για να μπορούν να ψηφίσουν άλλα μετά τις εκλογές, με τη θεσμική δικαιολογία ότι δεν μπορούσαν να αφήσουν την αξιωματική αντιπολίτευση στο ΚΚΕ. Οι δε ΠΑΣΟΚοι του υπ. συμβουλίου είναι ουσιαστικά η κυβέρνηση ΓΑΠ με ελάχιστες μεταβολές. Αν στις εκλογές του Φλεβάρη οι διαθέσιμες επιλογές είναι πάλι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, καρακιτς εθνικόφρονες ή Ταλιμπάν αριστερά, τότε θα έχουμε λιγότερη δημοκρατία από ότι χθες, όταν οι βουλευτές των δυο μεγάλων κομμάτων (γνωρίζοντας ότι οι καρριέρες τους μάλλον τελείωσαν έτσι κι αλλιώς), κράξανε επιτέλους τους αρχηγούς τους για ανεπάρκεια και έδωσαν μια προσωρινή λύση, έστω και στο πρόσωπο ενός τραπεζίτη.

Δυστυχώς η ακυβερνησία τελειώνει...

Τα κόμματα επανακάμπτουν - ότι προλάβαμε

Αυτές τις τρεις μέρες που οι ταγοί μας πασχίζουν να ξεπλύνουν τα χέρια τους από την πτώχευση και την παραίτηση επί της εθνικής κυριαρχίας προωθώντας μια σκιά στην μεταβατική πρωθυπουργία, έγιναν και τα εξής θαυμαστά και πρωτόγνωρα:

Mετά από καθυστερήσεις μηνών (δεκαετιών θα μπορούσε να πει κανείς), βρέθηκε λίστα με 15 χιλιάδες φοροφυγάδες ολκής στα χέρια κάποιου εισαγγελέα. Βέβαια, προηγήθηκε η παραίτηση του στελέχους του ΥΠΟΙΚ Δ. Σπινέλλη και βούηξε ο τύπος από το σκάνδαλο, αλλά αυτά έχουν ξαναγίνει χωρίς το σημερινό αποτέλεσμα. Ετσι συνελήφθησαν δια μαγείας οι πρώτοι φορο-μπαταχτσήδες τάξης δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Δεν είχαν καν το άγχος να διαφύγουν στο εξωτερικό αφού τόσα χρόνια είχαν γερές πλάτες, αντίθετα με το Μάκη "Αγαπούλα" Ψωμιάδη που τα 'σπασε με τη δικαιοσύνη και δεν διέφυγε την σύλληψη, ακόμη και στα Σκόπια. Επίσης, μέσα σε αυτές τις τρεις περίεργες μέρες κατασχέθηκαν περουσιακά στοιχεία του συντρόφου Λαυρεντιάδη για το σκάνδαλο της Πρώτον Μπάνκ, συνελήφθη στέλεχος της αντιτρομοκρατικής για ένοπλες ληστείες, αξιωματικοί του Λιμενικού για λαθρεμπόριο τσιγάρων, άλλοι λιμενικοί για κάνναβη από την Αλβανία, καθώς και λογής λουλούδια της κρατικής μηχανής που μέχρι τώρα άνθιζαν ανεμπόδιστα. Ρε γαμώτο, ακόμη τρεις μέρες κομματικής ακυβερνησίας θα πιάνανε και τον Μαντέλη!

Με την πολιτική αναμπουμπούλα για την ανάδειξη πρωθυπουργού της τετελεσμένης πτώχευσης, οι ληστρικές κλίκες των κομμάτων έχασαν προς στιγμή την σιδερένια λαβή τους επί της κρατικής μηχανής και εξέλειψε για λίγο η "αγωνιστική συστράτευση" υπέρ "συντρόφων" και "συναγωνιστών". Δυστυχώς όμως τελειώνει το θρίλερ με την καρέκλα του πρωθυπουργού και έτσι οι κομματικές συμμορίες ανακαταλαμβάνουν τις καβάντζες, με κάποιες μικρές απώλειες λόγω αναταραχής. Αν πρόκειται να πληρώσουν ποτέ οι μεγαλο-φοροφυγάδες, τα ονόματα των οποίων έπεσαν στα χέρια του εισαγγελέα μάλλον κατά λάθος, και, πιο σημαντικά, αν θα μάθουμε ποιοί κομματικοί νταβατζήδες τους κάλυπταν όλα αυτά τα χρόνια, θα χρειαστεί άλλο ένα κενό εξουσίας. Ας ελπίσουμε ότι θα μουλαρώσει ο μεταβατικός πρωθυπουργός και θα ακυρώσει τις κομματικές κομπίνες, ίσως κατά διαταγή της τρόικα και θα χαλαρώσει πάλι η ομερτά με νέες αυτοκαταστροφικές εξαγγελίες τύπου δραχμή, δημοψήφισμα, "εμένα οι δηλώσεις μου είναι συμβόλαιο", "ζήτω το Κούγκι", "για ένα νέο Αρκάδι" κλπ. Που σημαίνει ότι μπορεί να δούμε σύντομα στη φυλακή ακόμη και τον Ακη...

Ποιά μεταρρύθμιση;

Οι υπαίτιοι για το αδιέξοδο και ειδικά τα κομματικά στελέχη που άλωσαν το δημόσιο και το κατάντησαν διάτρητο μπουρδελο-φέουδο, συνεχίζουν να κελαηδάνε στα παράθυρα. Δεν μπορεί να υπάρξει κράτος, κυβέρνηση, πολιτικές, χωρίς λειτουργική διοίκηση. Υπηρεσίες-κλειδιά της δημόσιας διοίκησης έχουν ουσιαστικά αυτονομηθεί, δεν ελέγχονται πλέον. Η λύση που βρήκε η κυβέρνηση στο χείλος της στάσης πληρωμών είναι η υπεξαίρεση πόρων από τους πολλούς υπέρ μιας μεγάλης ομολογουμένως μειοψηφίας αλλά πάντως μειοψηφίας, κρατικοδίαιτων. Αν όλοι αυτοί είναι ο κόσμος της αριστεράς ή οι απόγονοι τους που δεν χόρτασαν ψωμί στα μετεμφυλιακά χρόνια, τώρα τους το παίρνουν πίσω (μαζί με τα Καγιέν) οι ίδιοι "σύντροφοι" που τους "ανέδειξαν". Αραγε η παλιά φρουρά στα κυβερνητικά έδρανα, Πάγκαλος, Παπουτσής, Ρέππας κλπ., πόσους ψηφοφόρους να έχουν "χώσει" στο δημόσιο συνολικά με τους προσωπικούς λοχαγούς τους, ο αριθμός πρέπει να είναι στις χιλιάδες αν όχι δεκάδες χιλιάδες...

Ενώ οι πολλοί αγωνιούν πως θα πληρώσουν τη νέα υπεξαίρεση, οι αλλοι δυαλύουν τις λίγες υποδομές που λειτουργούν πραγματικά και ανεβάζουν τις τιμές τεχνητά. Αυτή η διχοτόμηση τους πλυθησμού είναι επικίνδυνη και αν δεν υπάρξουν σύντομα συγκλίσεις σε ουσιαστικά και πραγματοποιήσιμα αιτήματα όπως η μείωση των τιμών, τότε επίκειται μπαμ ανάμεσα στα μόνιμα υποζύγια, επιχειρηματίες εκτός δημοσίου κυκλώματος και μισθωτούς και συνταξιούχους, που θα εξεγερθούν με στόχο τους μόνιμους καταναλωτές τους συστήματος, κομματικούς όλων των παρα-ασχολιών και ίσως και δημόσιους υπαλλήλους, αδιάκριτα. Αντί να στείλουμε τους πραγματικούς υπαίτιους σπίτια τους ή στη φυλακή, κινδυνεύουμε να φαγωθούμε μεταξύ μας, ενώ εκείνοι θα συνεχίσουν να "κυβερνούν" μέσω εκπομπών καταξιωμένων δημοσιογράφων (που τώρα δηλώνουν "αγανακτισμένοι" κι αυτοί), αλλά και με σφαλιάρες και χημικά.

Σαλαμαλέκουμ Βλάση!

Πρόταση της άνωθεν εικονοζόμενης Αυτού Υψηλότητος του Σαουδάραβα Πρίγκιπα Σουλτάν Μιν Νασσέρ Μπιν Αμπντούλ Ραχμάν Αλ-Σαούντ, ετών 25, για εξαγορά μετοχών του Παναθηναϊκού, φέρεται να κομίζει ο επίσης εικονιζόμενος, δηλώνων σύμβουλος επιχειρήσεων, Βλάσης Τσάκας. Αναφερόμενος στον πρίγκιπα, ο κύριος Τσάκας τόνισε ότι "ο λόγος του είναι συμβόλαιο". Αυτά.

Η νέα καμπάνια της Θυμηδίας: Να σώσουμε τα άγρια σκυλιά της Μποτσουάνα!

Πού κρύφτηκε εκείνος ο χοντρός
που υποσχέθηκε να φτιάξει ποτάμι;

Είναι πλέον επίσημο: η Ελλάς του Κωστάκη και του Γιωργάκη υπολείπεται της Μποτσουάνα στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας. Μετά τα νέα δεδομένα, η Θυμηδία αποφάσισε να ερευνήσει το μυστικό που δίνει στην άνυδρη νoτιο-αφρικανική χώρα προβάδισμα ανταγωνιστικότητας έναντι ενός μέλους της ευροζώνης με ιστορικές καταβολές και εκατοντάδες κιλά σάρκας στο υπουργικό συμβούλιο.

Η Μποτσουάνα λοιπόν καλύπτεται κατά 70 τοις εκατό από την έρημο Καλαχάρι, γεγονός που έχει μια αντιστοιχία με την χώρα μας: Η συστηματική καύση της χλωρίδας κατά τη θερινή περίοδο οδηγεί σε παρόμοιο αποτέλεσμα, συνεπώς μπορούμε ελπίσουμε σε τόνωση της οικονομίας από τη δράση των εμπρηστών. Δυστυχώς οι ομοιότητες τελειώνουν εδώ.

Η Μποτσουάνα έχει μεταμορφωθεί κατά τη σύντομη ζωή της (ανεξαρτητοποιήθηκε από το βρετανικό στέμμα πριν 45 χρόνια) από τη φτωχότερη χώρα της μαύρης ηπείρου με ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα μόλις 70 δολάρια, σε εύρωστη οικονομία με σημερινό κ. κ. εισόδημα 15 χιλιάδες. Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ η οικονομία για τριάντα και πλέον χρόνια παρουσίασε μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 9 τοις εκατό, φέρνοντας την σε ένα επίπεδο συγκρίσιμο με την γείτονα Τουρκία! Το τραπεζικό σύστημα της Μποτσουάνα είναι το πιο προηγμένο της Αφρικής λόγω μεγάλης ρευστότητας και στοχευμένης διάθεσης πιστώσεων, γεγονός που καθιστά τη μικρή χώρα διεθνές χρηματο-οικονομικό κέντρο, ενώ το τοπικό χρηματιστήριο ανθεί. Η Διεθνής Διαφάνεια αποδίδει στη Μποτσουάνα τον χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στην Αφρική, ίσο με της Πορτογαλίας και της Νότιας Κορέας. Οι άνθρωποι διδάσκουν ανάπτυξη, και φαντάζομαι χωρίς να το κοπανάνε τρις κάθε φορά...

Είναι εμφανές ότι οι Μποτσουάνιοι (;) κατέχουν κάτι που εμείς ως λαός και κράτος αγνοούμε. Πρέπει με κάποιο τρόπο να εκμεταλλευτούμε αυτή τη τεχνογνωσία προτείνοντας στους αφρικανούς φίλους μας την μετεκπαίδευση του πολιτικού προσωπικού μας εκεί. Το εγχείρημα μπορεί να παρουσιάσει δυσκολίες, καθώς ένα σοβαρό κράτος δύσκολα θα δεχθεί στην επικράτειά του τελειωμένους πολιτικούς με παραφουσκωμένες κοιλιές και υπερκινητικές γλώσσες. Eνδεχομένως να έδινε λύση η πολεμική αεροπορία με τα μεταγωγικά της: Νυχτερινές πτήσεις πάνω από την σαβάννα και αθόρυβες αποβιβάσεις στα βόρεια της χώρας, όπου σύμφωνα με την Βικιπαίδεια ενδημεί ένας από τους τελευταίους πλυθησμούς του αφρικανικού άγριου σκύλου...

Εθνος εμπόρων στα χέρια των εμπόρων των εθνών

Ο Σ. Ράμφος είπε πρόσφατα κάτι σημαντικό από την ιστορία μας, ότι η Ελλάδα ποτέ δεν παρήγαγε τίποτα, είμασταν ανέκαθεν έθνος εμπόρων και μεσαζόντων. Μια προέκταση της άποψης αυτής μπορεί να εξηγεί γιατί χρεωκοπήσαμε: Συναλλαχθήκαμε με ότι είχαμε και δεν είχαμε, ευτελήσαμε κοινούς πόρους με συστημική διαφθορά (συναλλαγή κι αυτή ντε), ανεβάσαμε τη ζήτηση και τις τιμές ώσπου αναγκαστήκαμε να πουλήσουμε και την ψήφο μας στα γνωστά κομματικά κοθώνια για να χωθούμε στο δημόσιο, τον αστήρευτο (στην προ-Αγγελα εποχή) κρουνό της διεθνούς δανειοδότησης. Η κομματική αλητεία δεν καταλαβαίνει από ελλείματα και τέτοια χαζά που ασχολούνται οι κουτόφραγκοι, τα έσπρωχναν όλα κάτω από το χαλί και συνέχιζαν.

Πουλήσαμε και αγοράσαμε ότι ήταν δυνατό σε αυτή τη χώρα, φτάσαμε τον καφέ στα 4 ευρώ, ενώ η κρατικοδίαιτη οικονομία απλά κατανάλωνε. Οι κουτόφραγκοι δανειστές μας τα έχωναν αφειδώς ενώ εμείς ανταλλάσαμε μεταξύ μας χάντρες και καθρεφτάκια (δημοσιογραφική εύνοια ένταντι δημόσιων έργων στα ρετιρέ, ψήφοι έναντι διορισμών στον πρώτο, όλα ψίχουλα μπροστά στη διεθνή σπέκουλα). Εθνος λιανεμπόρων και μικρο-καταναλωτών που αν και κάποτε είχε δημιουργήσει τις έννοιες του κοινού και της πολιτείας, τα αντήλλαξε περιχαρές για διακοποδάνεια και μεζονέττες σε καμμένες πλαγιές. Εκανε λάθος ο Ράμφος. Εκτός από μεσάζοντες είμαστε και επαγγελματίες θύματα των γνωστών εμπόρων των εθνών.