Συνεχίζεται η κυβερνητική "πάλη" με την τρόικα για τα ισοδύναμα μέτρα που θα αποτρέψουν νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Eίμαστε ακόμη οικονομικά εξαρτημένοι και αν δεν δωθεί μια συνολική αποτελεσματική λύση για την κρίση χρέους στην ευρωζώνη που να πείθει τις αγορές (δηλαδή εκματιεύσεις από ευρωπαϊκό βορρά προς νότο), θα χρεωκοπήσουμε πρώτοι και μετά Ιταλία και Ισπανία. Καταγράφεται διαρκής μείωση των κρατικών εσόδων λόγω της ύφεσης αλλά και της ανικανότητας των φοροεισπρακτικών "μηχανισμών" (βλέπε κομματικών τσιφλικιών), ειδικά όσον αφορά τους μεγαλο-οφειλέτες. Κάποιες φυτευτές ειδήσεις για συλλήψεις είναι άνευ σημασίας, αφού όλοι αφήνονται ελεύθεροι μετά την προσαγωγή τους στην δικαιοσύνη, με κάποια πρόφαση υγείας ή άλλο δικολαβικό κόλπο που προέβλεψαν να συμπεριλάβουν στην νομοθεσία οι κομματικοί "φίλοι". Συγκεκριμένες δομές της δημόσιας διοίκησης έχουν αυτονομηθεί εδώ και καιρό κάτω από κομματικές μπαντιέρες και οι "λειτουργοί" τους θεωρούν πλέον τον κρατικό μηχανισμό ιδιοκτησία τους, δεν υπάρχει περίπτωση να τον παραδώσουν αμαχητί. Πλέον πρόσφατο παράδειγμα οι λεβέντες της ΟΛΜΕ που στο άκουσμα της κυβερνητικής απόφασης για αύξησης των ωρών εργασίας τους, "προειδοποίησαν" ότι κάτι τέτοιο θα είχε συνέπειες στην ποιότητα του διδακτικού έργου (την δυσθεώρητη που ξέρουμε). Την δουλίτσα τους και να πάνε οι άλλοι να κουρεύονται. Δεν μπορεί να αλλάξει αυτή η νοοτροπία παρά μόνο με απειλή απόλυσης και αυτή δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, αφού τα κόμματα της συγκυβέρνησης αγαπιώνται με την ΑΔΕΔΥ.
Εκτός από τις ασαφείς δομές ευθυνοφοβίας σε συνδιασμό με απαρχαιωμένες υλικές υποδομές, το κύριο πρόβλημα είναι ένας συγκεκριμένος τύπος δημόσιου υπάλληλου που είναι κατά κανόνα αριστερός, διεφθαρμένος και περήφανος για την ρηχή μαγκιά του. Το παραπάνω κλίμα ευννοεί την ανικανότητά του, που ευδοκιμεί υπό διαρκές καθεστώς υπηρεσιακής ασυδοσίας και έλλειψης λογοδοσίας. Υπάρχουν βέβαια αυτοί που δεν έχουν γίνει αρπακτικά και επιβιώνουν χωρίς να τραβάνε προσοχή, όμως δεν μπορούν να παράγουν ουσιαστικό έργο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Τέλος υπάρχουν οι λαμπρές εξαιρέσεις, αυτοί/αυτές που παράγουν ακόμη από μια προσωπική αίσθηση φιλότιμου και ανθρωπιάς, αντιμετωπίζοντας στην καλύτερη περίπτωση χλευασμό, στην χειρότερη την εχθρότητα των "συναδέλφων" της κομματικής σαπίλας. Παράδειγμα η αντιμετώπιση των παράνομων συντάξεων απάτης: Αν και το στρίμωγμα της τρόικας απέδωσε την αποκάλυψη 20 χιλιάδων συντάξεων-μαϊμού, μόλις δώδεκα περιπτώσεις έχουν φτάσει σε εισαγγελέα, ενώ οι περισσότερες συνεχίζουν να πληρώνονται κανονικά! Δεδομένου ότι ο προσδιορισθείς αριθμός προέρχεται από υπουργό του ΠΑΣΟΚ (Κουτρουμάνης) που ήταν ο κύριος φορέας καταλήστευσης του Δημοσίου, είναι ασφαλές συμπέρασμα ότι οι πραγματικές συντάξεις-μαϊμού είναι διπλάσιες. Ο νυν υπουργός Απασχόλησης αναγκάστηκε να κάνει δημόσια έκκληση προς τα ασφαλιστικά ταμεία να καταφύγουν στη δικαιοσύνη, τόσο έλεγχο έχει επί των κομματικών παλικαριών στα ταμεία! Είναι απίθανο ότι οι απατεώνες που εισέπρατταν τις κάλπικες συντάξεις θα υποχρεωθούν ποτέ να επιστρέψουν τα κλεμμένα, είναι δε ακόμη πιο απίθανο ότι θα μάθουμε ποιοί (υπάλληλοι και γιατροί) τις έδωσαν.
Εκτός από τις ασαφείς δομές ευθυνοφοβίας σε συνδιασμό με απαρχαιωμένες υλικές υποδομές, το κύριο πρόβλημα είναι ένας συγκεκριμένος τύπος δημόσιου υπάλληλου που είναι κατά κανόνα αριστερός, διεφθαρμένος και περήφανος για την ρηχή μαγκιά του. Το παραπάνω κλίμα ευννοεί την ανικανότητά του, που ευδοκιμεί υπό διαρκές καθεστώς υπηρεσιακής ασυδοσίας και έλλειψης λογοδοσίας. Υπάρχουν βέβαια αυτοί που δεν έχουν γίνει αρπακτικά και επιβιώνουν χωρίς να τραβάνε προσοχή, όμως δεν μπορούν να παράγουν ουσιαστικό έργο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Τέλος υπάρχουν οι λαμπρές εξαιρέσεις, αυτοί/αυτές που παράγουν ακόμη από μια προσωπική αίσθηση φιλότιμου και ανθρωπιάς, αντιμετωπίζοντας στην καλύτερη περίπτωση χλευασμό, στην χειρότερη την εχθρότητα των "συναδέλφων" της κομματικής σαπίλας. Παράδειγμα η αντιμετώπιση των παράνομων συντάξεων απάτης: Αν και το στρίμωγμα της τρόικας απέδωσε την αποκάλυψη 20 χιλιάδων συντάξεων-μαϊμού, μόλις δώδεκα περιπτώσεις έχουν φτάσει σε εισαγγελέα, ενώ οι περισσότερες συνεχίζουν να πληρώνονται κανονικά! Δεδομένου ότι ο προσδιορισθείς αριθμός προέρχεται από υπουργό του ΠΑΣΟΚ (Κουτρουμάνης) που ήταν ο κύριος φορέας καταλήστευσης του Δημοσίου, είναι ασφαλές συμπέρασμα ότι οι πραγματικές συντάξεις-μαϊμού είναι διπλάσιες. Ο νυν υπουργός Απασχόλησης αναγκάστηκε να κάνει δημόσια έκκληση προς τα ασφαλιστικά ταμεία να καταφύγουν στη δικαιοσύνη, τόσο έλεγχο έχει επί των κομματικών παλικαριών στα ταμεία! Είναι απίθανο ότι οι απατεώνες που εισέπρατταν τις κάλπικες συντάξεις θα υποχρεωθούν ποτέ να επιστρέψουν τα κλεμμένα, είναι δε ακόμη πιο απίθανο ότι θα μάθουμε ποιοί (υπάλληλοι και γιατροί) τις έδωσαν.
