Bυθιότητα...

Η Ελλάδα το τελευταίο καιρό δονείται από το σκληρό ροκ των μιζαδόρων της ζίμενς, καθώς Γερμανοί και Ουρουγουανοί βρήκαν και ανέφεραν (να τους έχει ο Θεός καλά γιατί αν περιμέναμε από την ΕΛΑΣ...) ύποπτες κινήσεις ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό. Κανένας καρεκλοκένταυρος κερατάς δεν είχε την αξιοπρέπεια να ευχαριστήσει τις ουρουγουανικές αρχές που μας άνοιξαν τα μάτια και, φυσικά, να κάνει την αναπόφευκτη σύγκριση. Θα ήταν σκόπιμο να επιμορφώναμε εγχώριους λειτουργούς στην Ουρουγουάη, μπας και δούμε άσπρη μέρα ως χώρα. Τώρα που το σκέφτομαι ας τους κρατήσουν οι Ουρουγουανοί και ας μας στείλουν τους δικούς τους. Όσο κάνει, να πληρώσουμε, εδώ έχουμε πληρώσει τόσους κερατάδες, τους Ουρουγουανούς που είναι και σαϊνια;

Η σπασμωδική αντίδραση της δικαιοσύνης να συλλάβει τις κόρες του μακρυχέρη (πασόκου, να ξηγιόμαστε) Καραβέλα, υπό τις εντολές φυσικά της κυβέρνησης, μας γυρίζει σε άλλες εποχές, αλλά με μια ιδιαιτερότητα αποκλειστικά σημερινή: Σήμερα αν έχεις ένα εκατομμύριο ευρώ στον λογαριασμό σου, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι αυτός που χτυπάει την πόρτα τα ξημερώματα είναι ο γαλατάς... Λυπηρό το σούρσιμο δικαστικών λειτουργών στα κομματικά κελεύσματα αλλά ακόμη πιο λυπηρό που σαν κοινωνία στοχοποιούμε συγγενείς παρανόμων.

Το νούμερο της επιθεώρησης συνεχίστηκε όταν ο ειδικός ανακριτής έσπευσε υπό συνθήκες μηντιακού παροξυσμού στο νοσοκομείο να πάρει υπογραφή του Σκαρπέλη πριν εκπνεύσει το ένταλμα σύλληψης του. Αυτό του έλειπε να υπογράψει ο μακρυχέρης, το νοσοκομείο ανακοίνωσε ότι είναι σε “βυθιότητα”, ένας περίτεχνα επιλεγμένος όρος ότι και καλά δεν μπορεί να σηκώσει ούτε στυλό. Ο επιμελής ανακριτής επέμεινε υπομονετικά στο κομματικό του καθήκον και κάθησε να βλέπει τις άδειες πάπιες να φεύγουν γεμάτες από το δωμάτιο του Σκαρπέλη (ο οποίος κατουρούσε χαλαρά, σε βυθιότητα...), μέχρι να πάρει την πολύτιμη υπουγραφή και να γυρίσει στο αφεντικό του να διεκδικήσει και αυτός το κατι τις του, αφού πρώτα βάλει φυλακή άσχετους με τις μίζες. Από όλον τον συφερτό που λάδωσε και λαδώθηκε με τις όζουσες συμβάσεις του ΟΤΕ, οι μόνοι που την έχουν πληρώσει μέχρι στιγμής είναι οι συγγενείς του Καραβέλα ενώ οι πολιτικοί προϊαστάμενοι της ρεμούλας έχουν ήδη αθωωθεί λόγω παραγραφής. Απατεωνιές στον αρχιαπατεώνα, το νεοελληνικό κράτος, δεν κάνουν κύριε Σκαρπέλη, δεν είχες δα και ποδοσφαιρική ομάδα, ούτε καν ράσο...

Ποιό ήταν το διακύβευμα των εκλογών, άξιζε τον κόπο να χάσουν τόσοι άνθρωποι το μπάνιο τους για να βγει τρεις μέρες αργότερα ο Καραμανλής να πει “φταίμε, πρέπει να αλλάξουμε”; Δεν χρειαζόταν να στείλουμε νέα φουρνιά στις Βρυξέλες και να ξοδέψουμε εκατομμύρια ευρώ για να πει ο Καραμανλής αυτό που λένε οι δημοσκοπήσεις (κι ο Λαζόπουλος) εδώ και μήνες. Ας αλλάξει η κυβέρνηση, κάποιοι υπουργοί, κάποιες πολιτικές απατεωνιάς όπως το κομματικό χρήμα, ας σταματήσουν να εγκαινιάζουν χιλιοεγκαινιασμένα έργα με χιλιοειπωμένες παπαριές περί ευθύνης και χρησιμότητος, γιατί θα τους πάρουν με τις πέτρες ακόμη και οι λαθρομετανάστες. Ένας ακόμη επικοινωνιακός ελιγμός για να καλύψει την γνωστή αφασία του κομματικού κράτους.

Στο μεταξύ στο ΠΑΣΟΚ βαυκαλίζονται για την ευκαιριακή τους υπεροχή, ενώ ο Τσίπρας θα δώσει μάχη επιβίωσης στην καρέκλα, μετά από άλλο ένα εκλογικό αποτέλεσμα που λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ των λογίων και των καλλιτεχνών, έχει την ελάχιστη σχέση με την ελληνική κοινωνία, ίσον γραφικοί. Οι υπόλοιποι κάνουν τους ίδιους κύκλους, εξαντλώντας μεν τα παραδοσιακά όρια συσπείρωσης αλλά μην πείθοντας δε κανέναν άλλο ότι είναι κάτι παραπάνω από αυτό που υπάρχει ήδη στο ράφι. Υπάρχει όμως μια ανησυχητική εξαίρεση κι αυτή είναι ο Καρατζαφέρης, ο νοσταλγός των σκοτεινότερων σελίδων της πρόσφατης ιστορίας, που έχει πείσει κόσμο της δεξιάς ότι είναι ο αυθεντικός εκφραστής της συντηρητικής τάσης στην Ελλάδα, δηλαδή εκπρόσωπος της δεξιάς πολυκατοικίας, στην οποία συνεχιζομένων των δημοσκοπικών τάσεων (και εκτροπών κατά περίπτωση), ο Καραμανλής από ιδιοκτήτης ρετιρέ (κληρονομιά του θείου) σε λίγο θα βρεθεί νοικάρης σε δυάρι. Ευτυχώς ο Καρατζαφέρης (άραγε να έχει έρθει αντιμέτωπος με το γεγονός ότι το επίθετό του δεν είναι ούτε κατά προσέγγιση ελληνικό;) δεν μπορεί να αντισταθεί σε λαϊκές τσαχπινιές όπως η διαφήμιση από την τηλεόραση ότι αποποιείται την τηλεοπτική διαφήμιση υπέρ των φτωχών, αλλιώς θα είχε ήδη αναλάβει υπουργείο. Κι αν είχε αναλάβει υπουργείο, θα κάναμε άλλο ένα βήμα πίσω στην εποχή που δεν ήσουν σίγουρος για τον γαλατά.

Κανείς δεν βλέπει ότι στην Τουρκία παίζεται ένα σκληρό επεισόδιο στην σύγκρουση κεμαλιστών-ισλαμιστών, που παραδοσιακά η γείτων προσπαθεί να επωλούσει εξάγοντας με συνοριακά επεισόδια, προς εθνική συσπείρωση. Δεν είναι μόνο η αυξανόμενη προκλητικότητα των παραβιάσεων στα ακριτικά νησιά και η δραματική αύξηση της διακίνησης λαθρομεταναστών. Ούτε μόνο η καινοφανής σύνδεση της επαναλειτουργίας της Χάλκης με μια μερική αυτονόμηση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Ούτε μόνο η χλιαρή πλέον θέληση της Τουρκίας για ευρωπαϊκή προοπτική, δεδομένων των αντιθέσεων Σαρκοζί και Μέρκελ σε αυτή, ενώ συγχρόνως η ΕΕ γίνεται όλο και πιο πιεστική (λαθρομετανάστες, μειονότητες, αναγνωρίσεις γενοκτονιών και άλλες εθνικές αγγαρίες). Περισσότερο από όλα είναι η σταθερά κλιμακούμενη ένταση στην υπόθεση Εργκένεκον, που θα εκραγεί αν οι ισλαμιστές περάσουν την κόκκινη γραμμή των στρατηγών και καταδικάσουν εν ενεργεία ανώτατους αξιωματικούς. Γιατί να τρώγονται μεταξύ τους και με όλο το ντουνιά, αφού μπορούν να τρώγονται μόνο με τους Έλληνες, τους οποίους άλλωστε αντιλαμβάνονται ως φορείς της Δυτικής πολιτικής στην περιοχή. Κλασσική συνταγή να κλείσουν εσωτερικά μέτωπα, επικαλούμενοι διαβολή των γκιαούρηδων. Εγώ λέω λοιπόν ότι φέτος οι μακάριες διακοπές του κουμπάρου Κωστάκη θα διακοπούν από τον θόρυβο εφορμούντων εφ δεκάξι. Το διαβάσατε πρώτα εδώ, αρχές Ιουνίου, εν μέσω ευρωεκλογικής βυθιότητος.

Ο Αρης και τα μουσεία

Η πρόταση Σπηλιωτόπουλου για την μουσειοποίηση των μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του κέντρου της Αθήνας έχει μια ατολμία και μια εσωστρέφεια που άλλωστε χαρακτηρίζει τον ταπεινό αυτό νέο που σύρθηκε να αναλάβει κατ’ εθνική επιταγή το πιο ηλεκτροφόρο υπουργείο της χώρας.

Όχι μόνο τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κέντρου, όλη την παιδεία μπορούμε να κάνουμε μουσείο, να έρχονται οι τουρίστες να πληρώνουν για να δουν τι κάνανε οι Έλληνες την τρισχιλιετή κληρονομιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι με μια απλή κίνηση απαλλασσόμαστε από την μαρασμένη σε βαθμό αυτοκαταστροφής πλέον δημόσια παιδεία (το "δωρεάν" είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο) παραδίδοντας την, όπως και τα λιμάνια και την Ολυμπιακή πρόσφατα, στον ιδιωτικό τομέα, υπό την εποπτεία των εγνωσμένης αποτελεσματικότητας κρατικών μηχανισμών. Να άλλος ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος να μειώσουμε το έλλειμμα και να σταματήσει να μας στριμώχνει η ΕΕ. Να πουλήσουμε την εκπαίδευση, όλες τις βαθμίδες, όλους τους κλάδους. Άλλωστε και ο Πλάτωνας έπαιρνε λεφτά από τους «παραγωγούς» της εποχής του γιατί πίστευε ακράδαντα ότι η δική του δουλειά ήταν να γεννά ιδέες. Ετσι και ο Άρης, γέννησε την ιδέα των μουσείων. Μα το κλαδί της ελιάς των τιμημένων προγόνων μας ας γεμίσουμε την Αθήνα μουσεία, αρχίζοντας από την οδό Μητροπόλεως. Ο Αρης με την λιτή του συνοδεία θα μπορούσε να μεταφερθεί στου Φιλοπάππου ως άλλος Πλάτων, να γεννά υπαιθρίως συγκλονιστικές ιδέες προς μεταλαμπάδευση στην ανθρωπότητα.

Οι γνωστοί νταβατζήδες περιμένουν ήδη από χρόνια με έτοιμες ιδιωτικές δομές να υποκαταστήσουν την δημόσια εκπαίδευση. Απλά θα πάρουν και τις σφραγίδες και τότε πλέον η δ.δ. παιδεία όντως μπαίνει στο μουσείο σαν μια προσωρινή κρατιστική αντίσταση στην πορεία εξάπλωσης της αγοράς, η οποία παρεπιπτόντως κι αυτή τρώει τις σάρκες της την τελευταία περίοδο, αλλά όχι αρκετά να φοβηθεί να άλλη μια ζουμερή σύμπραξη με το δημοσιονομικώς διάτρητο δημόσιο. Στην γέφυρα Ρίου Αντιρρίου και στο αεροδρόμιο των Σπάτων κάτσανε όχι μόνο επικερδέστατες συμβάσεις αλλά και ακλόνητα πλέον ερείσματα στην κρατικοδίαιτη ελληνική οικονομία.

Να λοιπόν τι εννοεί ο Άρης όταν θέλει καινούρια μουσεία στην Αθήνα. Δεν τον απασχολεί ότι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αθήνας είναι ζωντανά μνημεία, σε χρήση, όπως κι άλλες ιστορικές αρχιτεκτονικές - πολιτιστικές υποδομές στις μεγάλες μητροπόλεις του κόσμου. Η μουσειοποίηση τα απενεργοποιεί, ενώ έτσι (νομίζει ότι)ξεφορτώνεται με ένα σμπάρο και τον βραχνά του άσυλου. Λες και δεν έχει μαγαζιά να κάψουν στου Ζωγράφου. Εκτός φυσικά αν το Κολωνάκι έχει το κάτι του για τον Αρη οπότε ο άνθρωπος απλά εξέφρασε μια προσωπική του προτίμηση οι κουκουλοφόροι παρακαλεί να τα σπάτε αλλού, όχι Κολωνάκι που έχει και καλό κόσμο…

Ο πόλεμος κατά της κουκούλας

Όταν η πατρίδα κυνηγάει την ουρά της...

Τελικά το κυρίαρχο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας ήταν ότι οι πιτσιρικάδες φοράνε κουκούλα όταν τα σπάνε. Συνειδητοποιήσαμε όλοι, έστω και με καθυστέρηση ότι πράγματι πρόκειται για ύβρη κατά του πολιτεύματος και των θεσμών. Γιατί να φοράει κουκούλα όταν σπάει δηλαδή; Που είναι η πολιτική του αγωγή, η υπερηφάνεια του για την ιθαγένεια και την ιδιότητα του πολίτη; Γιατί να μην καταστρέφει περιουσίες με την ταυτότητα του κρεμασμένη με παρησία στο λαιμό του και την σημαία της κατάληψης στο χέρι, να την παίρνουν οι κάμερες και να ξέρουμε ότι ο/η πολίτης Χ αγανάκτησε και τα έκανε λαμπόγιαλο; Γιατί να μην δικαιούμαστε να βγαίνουμε στα μπαλκόνια μας και με την άσβεστη φλόγα του ελληνισμού να ρίχνουμε μολότωφ σε διερχόμενα περιπολικά; Ο Κολοκοτρώνης και ο Παπαφλέσσας με κουκούλες πολέμησαν; Τα ράσα επιτρέπονται σε οποιαδήποτε περίσταση όπως αποδεικνύουν οι τηλεοπτικές εμφανίσεις Βαβύλη. Τελικά ποιόν πολεμάμε και γιατί, αφού έφυγαν οι Τούρκοι και δεν έχουμε άλλους εσωτερικούς εχθρούς εκτός από τα λαμόγια. Είναι απλό: πολεμάμε μεταξύ μας και ψηφίζουμε τα λαμόγια. Αφού σε όλους μας αρέσει ο χαβαλές και η αναρχία, έτσι ζήσαμε όλη μας τη ζωή κάτω από τα κόμματα. Χάος στα σχολεία, χάος στο δημόσιο, χάος τα ταμεία, χάος ακόμη και τα μοναστήρια!

Αλλά πιο πολύ από όλα μας αρέσει το άφτερ γκέιμ εβέντ στα κανάλια . Εκεί αναστενάζει πλέον η Ελλάδα, με τις στοχευμένες παπαριές του Πρετεντέρη και του Τράγκα. Εκεί που πασχίζουν να σπάσουν αυτό το κουκουλωμένο απόστημα που μολύνει την ζωή της χώρας, να κάτι ειδήσεις για καλπάζουσα ανεργία, στέγνωμα αγοράς, κατάρρευση ταμείων και νοσοκομείων χωρίς γάζες. Από τη μία η μιζέρια που καλλιεργήσαμε και μας χαρακτηρίζει. Από την άλλη η αντίδραση των κουκουλοφόρων, που υπονομεύουν το εθνικό μας γίγνεσθαι με σπασμένες βιτρίνες και καμπριολεμένα τζιπ του Κολωνακίου. Ενδελεχής έρευνα των καναλιών έδειξε ότι κάποιοι είναι κουκουλοφόροι κατ’ επάγγελμα, άλλοι κατά συνήθεια και κάποιοι απλά επειδή βρέχει… Ονόματα και διευθύνσεις για τους τίτλους, ρε!

Και στην μέση ο μαστουρωμένος Έλλην τηλεθεατής που του έκοψαν τα δάνεια και δεν μπορεί να αγοράσει πλέον την τελευταία πλάσμα, βλέπει στο περσινό μοντέλο τους μισούς να ουρλιάζουν στους άλλους μισούς για το εθνικό αίσχος της κουκούλας. Θέλουμε κουκουλοφόρους στο τσιγγέλι, αλλιώς θα πέσει η κυβέρνηση και θα πανηγυρίζει ο Πολύδωρας ότι χάθηκε το στοίχημα της ασφάλειας όταν έφυγε από το υπουργείο. Μόνο μια φυλή κουκουλοφόρων θα μπορούσε να κάνει τον Βύρωνα να μοιάζει σημαντικός.

Εκεί καταντήσαμε, να κρύβουμε τα πρόσωπα μας όταν αντιμετωπίζουμε την κρατική καταστολή, να φοβόμαστε τα χημικά και τις ζαρντινιέρες, εμείς οι απόγονοι του Λεωνίδα και του Μέγα Αλέξανδρου… Να μην μπορούμε πια να ψωνίσουμε σινιέ ρούχα χωρίς να βάζουμε το κεφάλι μας στο ντορβά! Που είναι η αστυνομία να δώσει μάχη σώμα με σώμα για τα 700 ευρώ που απομυζά ο καθένας τους; Που είναι τα κρατικά ταμεία ρευστότητας να μας αποζημιώσουν; Επιτέλους, δεν έχει αρκετά ελικόπτερα η χώρα για να δραπετεύσουμε όλοι. Κάποιοι θα μείνουν εγκλωβισμένοι μέσα στην Δ΄ πτέρυγα, με τους ποινικούς, που γουστάρουν κολπάκια με εγγυημένη ανωνυμία.

Κορυδαλλός αιρ (ο εναέριος χώρος άνωθεν των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού)

Ταξίδια ανέξοδα και διακριτικά, χωρίς ενοχλητικές διατυπώσεις και προβλήματα με εναέρια κυκλοφορία, χωρίς ταξιδιωτικούς πράκτορες και ουρές στο τσέκιν. Επιβίβαση στον χώρο σας ή τελοσπάντων όπου προαυλίζεστε και αποβίβαση στον προορισμό σας, όταν και εφόσον τον κάνετε γνωστό. Δυναμική εταιρία που δραστηριοποιείται σε μια νέα, αναπτυσσόμενη αγορά. Θέλετε να επενδύσετε σε ένα σχήμα που εγγυάται αποτελεσματικότητα και απεριόριστη δημοσιότητα με τις δραστηριότητές του; Μην παιδεύεστε με συμβούλους επιχειρήσεων, ιδιωτικό ντετέκτιβ χρειάζεστε να βρει τον Παλαιοκώστα, γιατί μέχρι να τον βρει η αστυνομία θα είναι ώρα να δραπετεύσει πάλι. Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, ποιοί εξ ημών δεν θα ήθελαν να συναντήσουν τον τολμηρό παράνομο, μήπως μας έδινε κάνα μάτσο διακοσιόευρα, έτσι γιατί μας έκοψε ότι είμαστε εντάξει παιδιά και έχουμε ανάγκη...

Ποιός Έλληνας δεν θα ακολουθούσε αν ο ιπτάμενος ληστής ίδρυε ή συμμετείχε σε αεροπορική εταιρία, σε αυτό το ρευστό και αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον που ζούμε. Να κι ένας Έλληνας που αντί για το μπουρ μπουρ των κουραδοβαρόνων των σωματείων και των υπουργείων, οραματίζεται και υλοποιεί την ιδέα της αεροπορίας. Αξίζει να του αφιερώσει ο Καβαθάς το επόμενο τεύχος της Πτήσης. Ο άνθρωπος δίδαξε αξιοπιστία και ακρίβεια στην εκτέλεση του επιχειρησιακού σχεδίου του, με μοχλό αεροπορικά μέσα έτσι όπως δεν σκέφτηκε να τα χρησιμοποιήσει κανείς. Ακόμη και ο καλός και ευγενικός κ. Βγενόπουλος (δεν διαθέτω βουλευτική ασυλία) θα μπορούσε να αξιοποιήσει ένα τόσο ενεργητικό στέλεχος όπως ο Π/κ, αρκεί φυσικά να του αποσπούσε την κοντόκανη (ενδεχομένως δικαστικώς, ούτε ο Π/κ διαθέτει βουλ. ασυλία). Διαθέτει όμως σύσταση του διακεκριμένου βιομήχανου κ. Μυλωνά τον οποίο είχε την χαρά να απαγάγει, ο οποίος μετά επαίνεσε την οργανωτική του ικανότητα και μίλησε για το ενδεχόμενο να τον προσελάμβανε. Τελικά ποιό είναι μεγαλύτερο έγκλημα; Να εκμεταλλεύεσαι ανελέητα και σε μόνιμη βάση μια εθνική υποδομή, την έρμη την Ολυμπιακή και όταν δεν μπορεί πλέον να τα βγάλει πέρα από το συστηματικό άρμεγμα να την ξεπουλάς όσο όσο, ή να αποδράς από μια φυλακή που ούτως ή άλλως δεν είναι φτιαγμένη να σε χωρέσει, να δανείζεσαι ένα ελικόπτερο και όταν κάνεις την δουλειά σου να το επιστρέφεις ανέπαφο (εκτός από δύο τρεις τρύπες) και τον πιλότο του σώο, αβλαβή και έτοιμο να δικαστεί αντ' εσού; Αυτός ο διαβόητος ληστής με τη σαχλή γραβάτα, ο Χατζηδάκης, αποτελεί δημόσιο κίνδυνο και πρέπει να συλληφθεί το συντομότερο πριν κάνει μεγαλύτερη ζημιά στον εθνικό πλούτο.

Θα αρκούσε να περιλαμβανόταν το όνομά του Π/κ στην διοίκηση και οι περισσότεροι Έλληνες θα έκοβαν το τσιγάρο για να αγοράσουν μετοχές του εθνικού σωφρονιστικού αερομεταφορέα... Ο ίδιος θα μπορούσε να κάνει μόνιμες διακοπές στην Αργεντινή ή άλλη χώρα που δεν έχει συμφωνία δικαστικής συνδρομής με την Ελλάδα (να ρωτήσει τον Βουλγαράκη που έστηνε τις οφ σορ) και να παρακολουθεί την λειτουργία εξ αποστάσεως, και όταν κάτι δεν πάει καλά μπορεί να επικοινωνεί με εγχώρια παληκάρια για να αναπτύσσουν την ιδιαιτέρως έντονη επιχειρηματική πρωτοβουλία για την οποία φημίζονται. Αυτά χρειάζεται μια χειμάζουσα οικονομία. Τολμηρούς ληστές της επαρχίας με αποδεδειγμένη πίστη στην γηγενή αεροπορία, όχι ξενοθρεμένους πολιτικούς που προσπαθούν να ξεκάνουν δια των κομματικών αρπαχτών ότι σημαντικό έχει απομείνει στον Έλληνα, ενώ μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια με "πακέτα στήριξης" και "σχέδια εξόδου" της οικονομίας, που οι ίδιοι άφησαν στην τραπεζική ασυδοσία. Η απορροφητικότητα του "πακέτου στήριξης" της ρευστότητας θα βελτιωνόταν δραματικά αν πάνω από τα κεντρικά γραφεία των τραπεζών πετούσαν τακτικά αγνώστου σχεδίου πτήσης ελικόπτερα που θα μπορούσαν να προσ-ταρατσωθούν ανά πάσα στιγμή για "μπίζνες". Αυτά τα "σλοτς" θα ήταν στρατηγικής σημασίας για την ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα, με ανθρώπους στο πιλοτήριο να την αναδεικνύουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Να λειτουργήσουν καινούργια αεροδρόμια σε Κορυδαλλο, Δομοκό, Μαλανδρίνο, ανοίξτε τα κάγκελα. Κλέφτες μας ελευθέρωσαν από τους Τούρκους, τώρα μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα νέο κύμα κλεφτών να μας γλιτώσουν από τα κομματικά ασκέρια, και ποτέ δεν ξέρεις, στην πορεία μπορεί να καβατζάρουμε και κανένα μάτσο διακοσιόευρα...

Θενκ γιου Μίστερ Πρέσιντεντ

Obama: Χελόου πράιμινιστερ Καραμανλής, χαίρομαι που σε ακούω.

Καραμανλής: Κι εγώ μίστερ Πρέσιντεντ, συγχαρητήρια για την εκλογή σας και για το γεγονός ότι δεν σας έχουν καθαρίσει ακόμη. Πως τα καταφέρνετε;

Ο: Ντοντ γουόρι Κώστας, έχω γκουντ σεκιούριτι τιμ, με προσέχουν. Εχω ακούσει όμως ότι κι εσείς έχετε κάτι παληκάρια στα Ζωνιανά που δεν μασάνε...

Κ: Το αθάνατο ελληνικό επιχειρηματικό πνεύμα Μίστερ Πρέσιντεντ. Κάνανε καλές μπίζνες με την τοπική αστυνομία αλλά δεν πληρώναν φόρους και χρειάστηκε να στείλω εκστρατευτικό σώμα για να επιστρέψει η περιοχή στην φορολογική νομιμότητα. Το λέει και ο Αλογοσκούφης, πρέπει επιτέλους να αποκτήσουμε φορολογική συνείδηση. Αν ο Ελληνας μάθει να στήνει οφ σόρ εταιρίες καήκαμε. Ποιός θα πληρώνει τις καμπάνιες του Αλογοσκούφη, ο Βουλγαράκης ή ο Εφραίμ; Αφήστε, τραβάω απίστευτα ζόρια με την πλειοψηφία του ενός. Ετσι μου 'ρχεται να μεταναστεύσω στο Σικάγο, όπου άκουσα ότι έχει καλά ελληνικά εστιατόρια...

O: Γιες Κώστας, μάι φρέντ δι οδερ Κώστας, είναι και ο πρώτος στους μουσακάδες και τα ιμάμ..

Κ: Σας βρίσκω πλήρως καταρτισμένο περί ελληνικής κουζίνας.

O: Ποιάς ελληνικής Κωστάκη μου, εγώ σπούδασα αρχαία ελληνικά στο γιουνιβέρσιτι και ξέρω ποιές είναι λέξεις είναι ελληνικές και ποιές όχι. Αϊ θινκ δατ εσεις και οι Τούρκοι είσαστε μια φάτσα μια ράτσα - δηλαδή μούλοι όπως κι εγώ, χα, χα! - και καλά θα κάνετε να ακολουθήσετε το παράδειγμα της Κύπρου που όπου να 'ναι θα γίνει συνομοσπονδία. Να κάνετε και εσείς το ίδιο με την Τουρκία, για να ηρεμήσετε στο Αιγαίο. Στο μεταξύ δεν έχω καμία αντίρρηση να αγοράζετε τα ακριβά όπλα μας και να ενισχύετε τα εργοστάσια των μεσοδυτικών πολιτείων που υποφέρουν από την κρίση.

Κ: Πάντως σας φτιάχνουν φοβερά συστήματα για το διάστημα. Αυτό για την ανακύκλωση του κάτουρου σε πόσιμο νερό λέω να το εντάξω στο ΕΣΥ για να μειωθούν τα ελλείματα.

Ο: Αστα ρε Κώστας, ένα δορυφόρο της προκοπής δεν μπορούμε να φτιάξουμε πλέον, όλο χαλάνε. Αυτή η άτιμη η ΝΑΣΑ έχει γίνει καπετανάτο, σαν τη δική σας την Εθνική τράπεζα που παριστάνει την ιδιωτική εταιρία με συντάξεις και μισθούς του δημοσίου. Ετσι κι αυτοί το παίζουν ανεξάρτητο επιστημονικό ίδρυμα και μας ρουφάνε τα μπάτζετ.

K: Μπορεί να είναι χειρότερη από τον Αβραμόπουλο; Ο κρετίνος άφησε τα νοσοκομεία χωρίς γάζες και σύριγγες για να ξεμπροστιάσει τον Αλογοσκούφη στα δελτία, όπου βρήκε ευκαιρία να αναγγείλει και υποψηφιότητα για την δουλειά μου. Αυτός δεν είναι ΝΑΣΑ και Εθνική, αυτός είναι ημιαυτόνομη περιοχή, σαν τα Ζωνιανά ο κερατάς. Αν δεν είχε ρεύμα στο Κολωνάκι θα έστενλα μια πυροβολαρχία να τον ισωπεδώσει.

O: Κώστας, κιπ κουλ. Εμείς στο Γιου Ες Εϊ όταν θέλουμε να ξεφορτωθούμε υπουργούς δεν τους πυροβολάμε πλέον, απλά ξεθάβουμε άπλυτα από το παρελθόν τους και τα προβάλουμε πράιμ τάιμ. Ας όψετε το χριστιανικό μου μπάκγκράουντ. Ήθελα να σε ρωτήσω, θα πάρετε εκείνα τα όπλα τελευταίας τεχνολογίας; Τα δοκιμάζουμε στο Πακιστάν και δουλεύουν ρολόι. Πέφτουν οι Ταλιμπάν σαν μύγες...

Κ: Μίστερ Πρέσιντεντ μας έχετε τρελλάνει με τους πλασιέ και τα ιμέιλ. Εντάξει, θα πάρουμε όπως πάντα αλλά αφήστε με να τηρήσω τα προσχήματα, να δείξω ότι το σκεφτήκαμε τελοσπάντων. Τα προηγούμενα βγήκαν σαπάκια και το μυρίστηκαν οι δημοσιογράφοι και άντε τώρα να πείσεις για την αξία των αμερικανικών συστημάτων.

Ο: Ξέρεις καλά Κώστας ότι τα όπλα που φτιάχνουμε εμείς, δεν τα φτιάχνει κανείς άλλος γιατί είναι ΣΥΜΜΑΧΙΚΑ όπλα . Οι Σέρβοι που προτίμησαν ρωσικά όπλα, το κλαίνε ακόμη το Κόσσυφοπέδιο. Τελοσπάντων, όταν μπούνε με το καλό στο ΝΑΤΟ θα μπορέσουν κι αυτοί να βγάλουν το άχτι τους, βομβαρδίζοντας κάποια μικρή χώρα στον Καύκασο στο όνομα της ελευθερίας...

Κ: Μίστερ Πρέσιντεντ, δεν τους βγαίνει το άχτι στον Καύκασο. Αυτά είναι βαλκανικά πράγματα, δεν καταλαβαίνειτε...

Ο: Οφ κόρς καταλαβαίνω. Είσαστε υπερβολικά συναισθηματικοί και όταν σας βάζουμε να φαγωθείτε μεταξύ σας δεν έχετε αίσθηση του φερ πλέι και σφάζεστε με τα κονσερβοκούτια. Εμείς πάντως στο Γουάιτ Χάους είμαστε πάντα έτοιμοι να επέμβουμε τηλεφωνικώς αν ξεκινήσετε πόλεμο για κανένα ξερονήσι.

Κ: Ούτε σπιθαμή της Ελλάδος...

Ο: Νάτο ρε Κώστα, παραείστε συναισθηματικοί. Είσαι ικανός να ξεκινήσεις τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο από φάρσα. Άκου, τα αμερικανικά όπλα σας παρέχουν τις καλύτερες εγγυήσεις, αφού δεν έχετε ψυχραιμία στην εξωτερική πολιτική. Αφήστε τη σε μας, θα σας τα κάνουμε πλακάκια με τους Μακεδόνες και θα ζήσετε ζάχαρη. Γιατί να τσακώνεστε συνέχεια για τον Μέγα Αλέξανδρο και κουραφέξαλα! Αν ζούσε σήμερα θα μετανάστευε κι αυτός στο Σικάγο. Αστο σε μας και θα δεις, ακόμη κι ο Ψωμιάδης θα ανοίξει σκυλάδικο στα Σκόπια και θα τον ξεφορτωθείς, μπιλίβ μι.

Κ: Μπάρακ, ντιαρ, με εξαγρειώνεις! Πώς μπορείς να μας βάζεις ίσα και όμοια με τους βαρβάρους, εμάς, τους απόγονους των ιδρυτών της Δημοκρατίας...

Ο: ...και της αυτοκρατορίας μάι φρεντ Κώστας. Να σου θυμίσω τι έκαναν οι Αθηναίοι για την πειθαρχία στην Αμφικτυωνία; Εμείς είμαστε πιο πολιτισμένοι. Δεν πιέζουμε κανένα, απλά προσδοκούμε από τους συμμάχους μας εποικοδομικό πνεύμα αλλιώς τους βάζουμε στην ουρά για βίζες. Άλλωστε με τα χάλια που έχει η ελληνική οικονομία, δεν θέλει πολύ να μου ξεκινήσετε νέο μεταναστευτικό ρεύμα προς τα δω. Τώρα όμως έχουμε ντισγουόσερς, δεν σας χρειαζόμαστε, στέι χομ.

Κ: Κατάλαβα. Οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις ουδόλως θα διαταραχτούν από την αλλαγή στον Λευκό Οίκο. Μια από τα ίδια. Οκέι, θενκ γιου Μίστερ Πρέσιντεντ, κι όταν θα ξεπουλήσουμε άλλο κομμάτι εθνικής υποδομής όπως τα λιμάνια, θα σας καλέσω.

Ο: Κι αν θέλεις να φας τον Αβραμόπουλο πριν σε φάει αυτός, έχουμε την τεχνογνωσία.

Κ: Το γνωρίζω Μίστερ Πρέσιντεντ. Γι αυτό σας μιλάω από ειδική ασφαλή γραμμή.

Ο: Χα χα, γιές αϊ νόου, και παίζεις το κομπολόι του Παναθηναϊκού, έτσι; . Σε βλέπω από το σάτελαιτ... Α, ναι, οι γκάιζ εδώ παρακαλούνε να μην χρησιμοποιείς το κίτρινο κινητό γιατί κάνει παράσιτα. Μπάι.

Επιχειρηματικότητα και Κοινωνικές Paparies

Επιχειρηματικότητα και Κοινωνικές Paparies
Δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο το τρυφερό τεύχος του Εκόνομιστ «Επιχειρηματικότητα και Κοινωνική Ευθύνη», τυπωμένο από την κατά τα άλλα έγκυρη Καθημερινή, η οποία ατυχώς μαζί με άλλους έγκυρους και μη (βλέπε την πολιτική ηγεσία της χώρας), κάνει κωλοτουμπίτσες στα πόδια μιας ακραιφνώς ακροδεξιάς με οικονομικούς όρους έκδοσης – σκληρό πυρήνα του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού κατεστημένου.

Η πεταλουδίτσα που κοσμεί το εξώφυλο έχει φτερά-χαρτονομίσματα, απολύτως ενδεικτικό της οικονομικής κιτσαρίας που περιέχεται εντός. Η δε «Επιχειρηματικότητα» είναι γραμμένη με πράσινα γράμματα, για να συμβολίσει την επιμελώς προβαλόμενη οικολογική συνείδηση των εμπεριεχομένων μερών. Ποιοι εμπεριέχονται; Τα μεγαλύτερα ονόματα στην βιομηχανία και τις υπηρεσίες (κοκαψολα τρία εδοία, γιούροκαντ ΙΕφΤζι και το νινί της Χάιδως) και διάφορες κυρίες με ονόματα όπως Σίσι, Ντέπη και Βίβιαν με εξειδίκευση στην παραγωγή επικοινωνιακής paparias όπως: «θα καταφέρουμε να χτίσουμε ολοκληρωμένα στελέχη με «σωστές» συνειδήσεις» (που δεν θα λοξοδρομούν από το κέρδος) και «τι να κάνω το χαρτί που έχω χρησιμοποιήσει;» (χρησιμοποίησε την φαντασία σου χρυσό μου!).

Κερασάκι στην τούρτα η αχτύπητη έρευνα της Φάκινγ Ισιου, που περιέχει μεταξύ άλλων τα παρακάτω επιστημονικώς περίλαμβρα: Πρώτον: Μέχρι και το 86% των ερωτηθέντων (αναλόγως εκπαίδευσης) δεν έχουν ιδέα τι είναι «εταιρική κοινωνική ευθύνη». Εδώ που τα λέμε, αν δεν το είχα ακούσει πρώτα στα αγγλικά, εγώ θα νόμιζα ότι είναι κάποιος σύλλογος αλληλεγγύης για πουτάνες. Λοιπόν αντί οι φωστήρες των σφυγμομετρήσεων να εγκαταλείψουν την έρευνα ακριβώς εκεί, αφού δεν υπήρχε αξιόπιστο δείγμα για το περιεχόμενο του όρου, προτίμησαν να συνεχίσουν, εμφανώς επικεντρωμένοι στο υπόλοιπο 14% που ξέρει. Βρήκαν λοιπόν οι εταιρίες με κοινωνική ευθύνη είναι σχετικά λίγες στην Ελλάδα, πάντα κατά την άποψη των ερωτηθέντων, που υπενθυμίζουμε ότι μέχρι ποσοστού 86% δεν ήξεραν τι είναι κοινωνική ευθύνη (είπαμε, πουτάνες). Μόλις το 8% (στην εύρωστη ηλικιακή κατηγορία των 18-34) θεώρησε ότι είναι αξιοκατάκριτη εταιρική πρακτική να πουλάνε ανθυγιεινά προϊόντα. Γουστάρει και καταναλώνει ο ιθαγενής.

Και η ερώτηση σταθμός: «Εσείς προσωπικά, αν μαθαίνατε για κάποια επιχείρηση ότι ακολουθεί τις αρχές της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, θα βελτιωνόταν η γνώμη σας για την επιχείρηση, θα αγοράζατε τα προϊόντα της επιχείρησης ή θα συστήνατε τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες σε φίλους ή γνωστούς;» Δηλαδή: Πόσο καλή είναι η ΕΚΕ; Λίγο καλή, αρκετά καλή ή πολύ καλή; Η ερώτηση δεν περιέχει την επιλογή «δεν θα επηρέαζε καθόλου τις αγορές μου», το παραδοσιακό «χεστήκαμε». Το κοινό που απευθύνεται εδώ η Φάκινγκ Ισιου είναι εμφανές: είναι οι εταιρίες που διαφημίζονται στο συγκεκριμένο τεύχος, ότι και καλά τα φούμαρα περί κοινωνικής ευθύνης είναι δυνάμει κερδοφόρα, ώστε να παραγγέλνουν δημοσκοπήσεις επί των επιδόσεων τους. Κοινωνική ευθύνη με το μέτρο, βοήθειά τους! Η μικρότερη γραφική παράσταση σε όλη την παρουσίαση, μόνο σε μια μορφή αντί τεσσάρων των άλλων και τσόντα στο τέλος είναι η γνώμη μας για την ΚΕΕ, όπου το 67% απάντησε ότι γίνεται για λόγους προώθησης προϊόντων. Μην μας πάρουν και για μαλάκες…«Με πρόσωπο στην κοινωνία» είναι και η άλλη ευαγής επιχείρηση ταχείας αναδιανομής πλούτου, το Hoste Bordello Loutraki, που έδωσε 500 χιλιάρικα στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλι για να κάνει αναστηλώσεις αρχαίων (δεν τους άρεσαν πεσμένα) και χαρακτηρίζει την πράξη «πρωτοποριακή σύμβαση για τα ελληνικά δεδομένα» (τα λεφτά πάνε σε αμερικάνικο πανεπιστήμιο), που συμβάλει στην «ποιοτική αναβάθμιση του τουρισμού της περιοχής (για να χώνουν περισσότερα στον ναό της ευτυχίας) και της χώρας μας ευρύτερα (ευρύτατα, αφού εμφανώς διοικείται από την Καλιφόρνια)». Δεν παραλείπεται βέβαια και η εύφημος μνεία στην Εφορία Αρχαιοτήτων Κορίνθου που προωθεί σχετική πρωτοβουλία, αλλά από φράγκα πήρε το τρίτο το αυτοαναστηλώμενο.

Η τρυφερή πλευρά των μεγαλοεκδοτών και συν αυτώ βιομηχανικών συμφερόντων όπως η Κόκαψολα που «έχει δεσμευτεί να ανακυκλώνει το νερό». Φυσικά οι δεσμεύσεις των εταιριών είναι εθελοντικές, τις εφαρμόζουν και τις επιβεβαιώνουν οι ίδιες και μετά οι γνωστές κυρίες γράφουν ωραίες ανακοινώσεις τύπου. Το γεγονός παραμένει, ότι οι εταιρίες που αλώνουν (ενίοτε ουσιαστικά μονοπώλια όπως ο κιοΟφΤΕ και η Κοκαψόλα) την αγορά και συνθλίβουν τους καταναλωτές με απίστευτες αυξήσεις, είναι αυτές που νιώθουν την ανάγκη να υπογραμμίσουν την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο. Το θράσος είναι να αρπάζεις μια ολόκληρη αγορά και να την σκίζεις στην αισχροκέρδια χωρίς να κάνει κανείς κιχ. Η μαγκιά είναι να κορδώνεσαι και ότι υπηρετείς την κοινωνία!

Τον Εκόνομιστ, μπορεί κανείς να τον δει γλαφυρά σαν μια καπιταλιστική μιντιακή γραφικότητα ξεπερασμένων οικονομικών θεωριών του 18ου αιώνα (ξέρετε, το αόρατο χέρι της αγορά και λοιπά κουραφέξαλα). Καμαρώνουμε όμως σοβαρά τους Έλληνες πολιτικούς που βρήκαν την ευκαιρία να αυτοπροβληθούν με όχημα την κοινωνική paparia. Πχ. ο πολλά υποσχόμενος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος συναγωνίζεται την Σίσι, την Ντέπη και την Βίβιαν σε μνημειώδεις paparies όπως "το ζητούμενο σήμερα είναι να περάσουμε από την εποχή των εθνικών ευεργετών στην εποχή της εταιρικής υπευθυνότητας" και "η ενσωμάτωση δράσεων κοινωνικής συνεισφοράς στην εταιρική στρατηγική είναι μια από τις πλέον δημοφιλείς μεθόδους". Διαβάζοντας κανείς Κ.Μ. θα πίστευε ότι ο ιδιωτικός τομέας σπρώχνεται να προσφέρει στο κοινό καλό. Όπως για παράδειγμα στον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του πολιτικού/προεκλογικού του γραφείου με 130 χιλιάρικα παρακαλώ. Πολλά, πολλά τηλέφωνα ο Κυριάκος γιατί επικοινωνεί affairs of the state με το σόι. Εντάξει τελικά τα πλήρωσε αλλά όχι πριν καρφωθεί η Μίζενς 10 μήνες αργότερα. Άσχετο, αλλά αντάξιο καταγραφής στα παρεπόμενα του μεγάλου βιβλίου πολιτικής paparias της χώρας (βήμα της Καθημερινής με το αζημίωτο στους αισχροκερδίζοντες να μας χαϊδεύουν τα αυτιά ενώ μας αρμέγουν).

Είναι σίγουρο ότι η μόνη πράξη κοινωνικής εταιρικής ευθύνης που θα αρκούσε στους Έλληνες θα ήταν οι πολυεθνικές να κατεβάσουν τις τιμές στα επίπεδα των εκτός Ελλάδας αγορών τους, όπου έχουν φυσιολογικά κέρδη. Η πιθανότητα είναι όση και να σηκωθούν οι εθνικοί ευεργέτες από τα μνήματα και να φασκελώσουν τον Κ.Μ χειροπόδαρα…

Ένα νέο (μυστικό) επιχειρησιακό σχέδιο για την Ολυμπιακή

Η σιωπηλή επιτυχία της CIA να πετάει όπου θέλει στην Ευρώπη και να διακινεί κρατούμενους και ποιος ξέρει τι άλλο χωρίς συνέπειες και κυρίως, χωρίς ποινές για κρατικές επιδοτήσεις, ενοχλητικές απεργίες και άλλα δημόσια κολλήματα, δείχνει την ικανότητα και την άνεση του αμερικανικού δημόσιου τομέα να κινείται στον χώρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Τον δρόμο αυτό πρέπει να ακολουθήσει και ο δικός μας εθνικός αερομεταφορέας αν θέλει να επιβιώσει. Μέχρι στιγμής το μόνο που έχει να επιδείξει η Ολυμπιακή είναι χρέη, υπεράριθμους, υποαπασχολούμενους και υπερδιεκδικητικούς εργαζόμενους και διεθνείς καταδίκες. Εντάξει, μπορεί να έχει βολέψει ημέτερο κοσμάκη και να έχει κερδίσει ψήφους για τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι πρέπει να επεκταθεί σε νέες, ενδεχομένως κατά τι ομιχλώδεις, αγορές…

Ακούστηκε ποτέ απεργία εργαζομένων στην CIA; Επιβλήθηκε ποτέ κανένα πρόστιμο σε αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες από ξένο παράγοντα; Καθυστέρησε ποτέ στην αναχώρηση του οιοσδήποτε συλληφθείς μουτζαχεντίν; Πήρε ποτέ κανείς χαμπάρι ότι η CIA οργώνει τους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς αιθέρες και αεροδρόμια; Όχι! Αθόρυβα και αποτελεσματικά, αυτό πρέπει να είναι το νέο σύνθημα του εθνικού αερομεταφορέα αν θέλει να επιβιώσει.

Όσο για τον κρατικό μηχανισμό και τους πολιτικούς του προϊσταμένους, αντί να δώσουν κάποια πειστική εξήγηση για την ασυδοσία όσον αφορά τις επιχειρήσεις ξένων μυστικών υπηρεσιών, λένε απλά «παιδιά δεν έγινε τίποτα». Στρουθοκαμηλισμός; Άγνοια; Ανικανότητα; Συνεργεία; Διαλέγετε και παίρνετε. Θα ήταν περισσότερο πειστική μια λάβρη δήλωση κατά της διεθνούς τρομοκρατίας που θα στήριζε έμμεσα τους «συμμάχους», που για μια ακόμη φορά μας την έφεραν. Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, μετά την αποδεδειγμένη ανεπάρκεια στην αντιμετώπιση των πρόσφατων εγχώριων τρομοκρατικών ενεργειών, σηκώνει τα χέρια ψηλά με αφοπλιστική αφέλεια. Αυτή η πάγια άρνηση των πάντων φαίνεται να υποκρύπτει όλα τα παραπάνω και ακόμη χειρότερα. Θα εκπλαγεί κανείς αν στο μέλλον αποκαλυφθεί ότι υπήρχε συνεργασία εγχώριων μυστικών υπηρεσιών με αποστολή να ρίξουν στάχτη στα μάτια των απλοϊκών ιθαγενών;

Από την άλλη, η Ρουμανία και η Πολωνία, σίγουρα έχουν αποκομίσει κάποια, έστω και κρυφά, ανταλλάγματα από τους τρομολάγνους Αμερικάνους για να κάνουν τα στραβά μάτια στις παρανομίες τους. Εμείς εδώ δεν είμαστε παρά ένας απλός διαμετακομιστικός σταθμός. Στην Ελλάδα οι ξένοι πράκτορες δεν κάθονται αρκετά ούτε καν για να βοηθήσουν κάπως με το ισοζύγιο. Κρίμα τα εντυπωσιακά περίπτερα του Αβραμόπουλου και της Πετραλιά στα εξωτικά μέρη όπου αρέσκονταν να προωθούν τον ελληνικό τουρισμό. Αντί να σκαρώνουν ειδυλλιακά ταξιδάκια, έπρεπε να πάνε κατ’ ευθείαν στα γραφεία της CIA και της ΜΙ6. Τα ευαγή αυτά ιδρύματα επιλέγουν αυτούς που έχουν την επιχειρηματική νοοτροπία να τους εξυπηρετούν με το «θενκ γιου μίστερ», όχι αυτούς που ξέρουν μόνο να κάνουν τις πάπιες.

Άλλωστε γιατί να μπουν σε διαδικασία συναλλαγής αφού αυτά που θέλουν παρέχονται δωρεάν; Αεροδιάδρομοι, διευκολύνσεις; Πάρτε κόσμε, σαν διαφημιστικά του ΕΟΤ. Σπρώχνουν την ανοιχτή πόρτα και μπαίνουν στην ευρωπαράγκα του Ελλαδιστάν. Στην Γερμανία, που ήταν υπό αμερικανική κατοχή για δεκαετίες μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, έγινε σάλος για το θράσος της Ουάσιγκτον να χρησιμοποιεί νόμιμες υποδομές για παράνομες επιχειρήσεις. Εδώ; Τράνσιτο ευκαιρίας για Μέση Ανατολή και Καύκασο, τα πιο εξωφρενικά παζάρια της ανθρωπότητας. Φορητοί αντιαρματικοί πύραυλοι, νάρκες κατά προσωπικού σε όλα τα μεγέθη, κοντέινερς όπιο σε μοντέρνα χρώματα, Άραβες καμικάζι αυτοανατινασσόμενοι ή με τηλεκοντρόλ, Τσετσένοι μαχητές με ελαφρύ ανοιξιάτικο οπλισμό… Μετά τις αγορές σας περάστε διακριτικά και από το Greece να θαυμάσετε από το αόρατο αεροπλάνο σας το Αcropolis, να φάτε κανένα souvlaki που είναι και φθηνά και μετά με την ησυχία σας και χωρίς ενοχλητικούς ελέγχους, πετάτε όπου σας πάνε οι παγκόσμιες συνομωσίες σας.

Η Ολυμπιακή μπορεί να διδαχθεί από την επιτυχία των αμερικανών. Η βιωσιμότητα της εταιρίας θα μπορούσε ενισχυθεί αποφασιστικά με κάποιες μη-ανακοινώσιμες πτήσεις γκρίζας νομιμότητας, που σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική δεν αντιμετωπίζουν απολύτως κανένα γραφειοκρατικό κώλυμα από το βαθυ(α νυχτωμένο) κράτος. Όπως οι ελβετικές τράπεζες που συγκεντρώνουν το βρώμικο χρήμα του παγκόσμιου εγκλήματος αλλά παραμένουν καθαρές. Οφ-σορ εταιρίες με παρδαλά χρώματα στο φτερό και πληρώματα από τον Τρίτο Κόσμο, δεν χρειάζεται να έχουν καμία εμφανή σύνδεση με την Ελλάδα. Διακριτικές τρομο-πτήσεις για αφανείς ταξιδιώτες: Καμπούλ, Βαγδάτη, Τζακάρτα, Χαρτούμ, πέρα από την θολή γραμμή των οριζόντων που έλεγε και ο ποιητής. Η ηθικολογία είναι πολυτέλεια ενόσω ο εθνικός αερομεταφορέας καταποντίζεται και από ότι φαίνεται θα καταλήξει σε χέρια αετονύχηδων που θα κάνουν τέτοιες πτήσεις ούτως ή άλλως. Αφού είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε, τουλάχιστον ας επωφεληθούμε…