Ποιός θα μας φυλάξει από τους φύλακες;

Αναδημοσίευση από την "Καθημερινή":

Απογοητευτικές οι επιδόσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης Τα προβλήματα στην απονομή δικαιοσύνης στην Ελλάδα καταγράφει ο σχετικός «πανευρωπαϊκός πίνακας επιδόσεων» που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα από την Κομισιόν. Ειδικότερα, η χώρα μας έχει τις χαμηλότερες επιδόσεις στην «ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ δικαστηρίων και αντιδίκων» στην Ευρώπη, καθώς και το χαμηλότερο ποσοστό υποθέσεων που τελεσιδικούν εγκαίρως. Ως εκ τούτου, οι νέες υποθέσεις που οδεύουν προς εκδίκαση είναι περισσότερες από αυτές που επιλύονται, με αποτέλεσμα το πρόβλημα στην καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης να οξύνεται. Πιο συγκεκριμένα, ο μέσος όρος που χρειάζεται για να τελεσιδικήσει μία υπόθεση στην Ελλάδα (εξαιρουμένων των ποινικών) είναι 509,5 ημέρες, δηλαδή τριπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ενδεικτικά για το πού εντοπίζονται τα προβλήματα. Ειδικότερα, η Ελλάδα διαθέτει 29,3 δικαστές ανά 100.000 κατοίκους, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε είναι 18,9 δικαστές ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ο ετήσιος προϋπολογισμός των δικαστηρίων είναι περίπου στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δηλαδή 40,1 ευρώ ανά κάτοικο (Ε.Ε: 39,6 ευρώ). Επιπλέον, η χώρα μας έχει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό δικηγόρων ανά κάτοικο στην Ευρώπη, μετά το Λουξεμβούργο! Ωστόσο, πολύ χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό είναι το διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό των Δικαστηρίων, ενώ απογοητευτικές, όπως προαναφέρθηκε, είναι και οι επιδόσεις της χώρας μας στη χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων επικοινωνίας. Η έκθεση της Επιτροπής εντοπίζει επίσης προβλήματα και στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Επικαλούμενη στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για την «αντίληψη ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης μεταξύ των πολιτών», κατατάσσει τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση της Ε.Ε και την 98η στον κόσμο.(...)  Tα τεράστια προβλήματα της ελληνικής Δικαιοσύνης και πάλι στο προσκήνιο και δικαίως, αφού είναι ο κύριος θεσμός μαζί με την Βουλή - οι λεγόμενοι "πυλώνες" - που ορίζουν την μορφή και ποιότητα των υπολοίπων. Έχουμε πει πολλά για την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού και δυστυχώς θα χρειαστεί να πούμε κι άλλα, καθώς η κεφαλή ορίζει το σώμα. Στο σώμα, την Ελλάδα του 2013, δεν αποδίδεται πια δικαιοσύνη ή αποδίδεται πολύ αργά για να είναι χρήσιμη. Η πολυμονία, οι φωτογραφικές τροπολογίες κι οι άλλες ιδιοτελείς κοινοβουλευτικές πρακτικές έχουν υπονομεύσει την δικαιοσύνη και την δημόσια διοίκηση. Μέτρο σύγκρισης ο ευρωπαϊκός μέσος όρος: τρίπλασιος χρόνος για να τελεσιδικήσει μια υπόθεση, 50% περισσότεροι δικαστές, ίδιος προϋπολογισμός. Δηλαδή πληρώνουμε ότι και οι Δανοί ή οι Σουηδοί (οι οποίοι απολαμβάνουν πολλαπλάσιους μισθούς) για απονομή δικαιοσύνης, η οποία αποδίδεται τρεις φορές πιο αργά, από περισσότερους δικαστές από ότι χρειαζόμαστε. Όμως τα πλέον απογοητευτικά στοιχεία αφορούν την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης - 98η θέση σε 144 χώρες, η 4η χειρότερη στην ΕΕ.  Θα συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε στο όνομα της "ανεξαρτησίας" όταν ο κόσμος των δικαστηρίων βοά ότι πολλοί δικαστές είναι ηθικά διάτρητοι και υπηρεσιακά ανεπαρκείς, με άλλα λόγια επικίνδυνοι. Παράλληλα, οι δικηγόροι (ευρωπαϊκό ρεκόρ η υπερπληθώρα) αναζητώντας "δουλίτσες", καταφεύγουν σε δικολαβικά τερτίπια ώστε να προκαλούνται και να συντηρούνται δικαστικές διαμάχες γύρω από ασήμαντες διαφορές. Αποτέλεσμα είναι να τελματώνουν τα δικαστήρια από τον όγκο των υποθέσεων και να μπλέκουν οι εντολείς σε διαρκείς σπατάλες χρόνου και χρήματος - μια αδιέξοδη και οικονομικά εξοντωτική βιομηχανία δικών.   Τέλος, την εποχή του Φέισμπουκ και της στιγμιαίας διασύνδεσης, τα ελληνικά δικαστήρια δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, που οι πιτσιρικάδες με σμάρτφοουν σνομπάρουν ως ξεπερασμένο! Έχουμε όλοι θαυμάσει το θέαμα των στοιβαγμένων φακέλων με δικογραφίες σε διαδρόμους, σκάλες και σκονισμένες αποθήκες δημοσίων κτιρίων, ενώ έχουμε "μυηθεί" και στην προπολεμική ιεροτελεστία των "φτυστικών" χαρτόσημων και των "καψονιστικών" διπλότυπων από την εφορία, όπου πας να πληρώσεις δυσεύρετο χρήμα στο χρεωκοπημένο κράτος και την καθιερωμένη τουρνέ των τριών γκισέ - με δική του ουρά το καθένα- για να ξηλωθείς υπέρ πατρίδος! Για να μην μας κατηγορήσουν για συναισθηματισμούς αφού πνιγόμαστε στα χρέη, ορίστε και η οικονομική διάσταση, πάλι από την έγκριτη Καθημερινή: Οπως τόνισε στη συνέντευξη Τύπου η αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βίβιαν Ρέντινγκ, «η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης δεν δημιουργεί μόνο πρόβλημα αρνησιδικίας. Πώς θα επενδύσει μία εταιρεία σε μία χώρα όταν χρειάζεται 4-5 χρόνια για να πάει στο ακροατήριο μία υπόθεση και 10-15 χρόνια για να τελεδικήσει; Η επιτάχυνση της δικαιοσύνης είναι λοιπόν και θέμα οικονομικής ανάπτυξης». (...) Από την πλευρά του ο επίτροπος Οικονομίας, Όλι Ρεν τόνισε: «Η υψηλής ποιότητας, ανεξάρτητη και αποτελεσματική δικαιοσύνη είναι ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη ενός περιβάλλοντος φιλικού προς τις επιχειρήσεις... τα κράτη-μέλη της ΕΕ να ενισχύσουν τα νομικά τους συστήματα, αυξάνοντας τις προσπάθειές τους για την τόνωση των επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας». Και το αποτέλεσμα όσον αφορά την δημόσια διοίκηση συνολικά, πάντα από την Καθημερινή:    Παραμένει «βαριά άρρωστη» η δημόσια διοίκηση: οι αναφορές στον Συνήγορο του Πολίτη αυξήθηκαν κατά 10% σε σχέση με πέρυσι και ανήλθαν σε 11.702. Τα ασφαλιστικά Ταμεία και οι δημόσιες υπηρεσίες -κυρίως αυτές του υπουργείου Οικονομικών- αποτελούν τις βασικές πηγές ταλαιπωρίας των πολιτών σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, ο οποίος διαπιστώνει παραλλήλως σοβαρά ελλείμματα στις διαδικασίες πειθαρχικού ελέγχου, ιδιαίτερα δημάρχων.Η ετήσια έκθεση της Ανεξάρτητης Αρχής για το 2012 δόθηκε την Τετάρτη στη δημοσιότητα και για δεύτερη συνεχή χρονιά αποτυπώνει τις επιπτώσεις της κρίσης στη ζωή των πολιτών και στον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, που σύμφωνα με την επικεφαλής της Αρχής, Καλλιόπη Σπανού, εμφανίζεται εξασθενημένη ακόμα και στην άσκηση αρμοδιοτήτων ρουτίνας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, οι αναφορές στον Συνήγορο του Πολίτη αυξήθηκαν κατά 10% σε σχέση με πέρυσι και ανήλθαν σε 11.702. Η κοινωνική ασφάλιση, η φορολογία, το οικιστικό περιβάλλον απετέλεσαν τα βασικά θέματα αναφορών πολιτών. Ως προς τα φαινόμενα κακοδιοίκησης, τα περισσότερα εντοπίζονται στα ασφαλιστικά Ταμεία και τις εφορίες, ενώ σε σταθερά υψηλές θέσεις βρίσκονται οι δήμοι και οι περιφέρειες. Ο Συνήγορος του Πολίτη ζήτησε την άσκηση πειθαρχικού ελέγχου σε βάρος διοικητικών οργάνων και δη δημάρχων, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν κατέληξε πουθενά. «Οι διαδικασίες ατονούν ή δεν καταλήγουν σε κάτι συγκεκριμένο», επεσήμανε η κ. Σπανού, τονίζοντας ότι όταν ο Συνήγορος ζητεί πειθαρχικό έλεγχο δημοσίων υπαλλήλων, διατάσσονται συστηματικά ΕΔΕ.(...) Μια δημόσια διοίκηση "...εξασθενημένη ακόμα και στην άσκηση αρμοδιοτήτων ρουτίνας", όπου η "άσκηση πειθαρχικού ελέγχου σε βάρος διοικητικών οργάνων και δη δημάρχων, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν κατέληξε πουθενά". Τί είδους χώρα θέλουμε τελικά; Το βασίλειο των ατιμώρητων λαμόγιων; Το φέουδο των γλιστερών δημάρχων; Την μπανανία των ασύλληπτων πολιτικών; Αν δεν σταθεί η δικαιοσύνη στο ύψος των περιστάσεων, όπως για παράδειγμα έχουν υποδείξει με με τις σημαντικές πρωτοβουλίες τους οι οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης, θα παραμείνουμε μια γραφική αλλά δυσλειτουργική γωνία της Ευρώπης, ένα θλιβερό οικονομικό προτεκτοράτο ικανό μόνο για φιέστες και μπουρ-μπουρ, χωρίς αυτο-οργάνωση και στοιχειώδη διοίκηση. Τελικά θα πλουτίσει μια κλειστή κάστα καταφερτζήδων και οι υπόλοιποι θα γίνουμε έρμαια στα κελεύσματα του φασισμού.  Ας αναρωτηθούν οι δικαστές αν θέλουν να αναδειχθούν το ίδιο άχρηστοι με τους πολιτικούς σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία. Η αξιοπρέπεια του κλάδου δεν ορίζεται από τις αποδοχές τους, όπως βογκάνε οι  συνδικαλιστές τους - ας πει κάποιος σε εκείνη την αξιοθρήνητη ξανθιά κυριούλα με το ύφος των καρδιναλίων ότι εκπροσωπεί δικαστές, όχι κλητήρες Β'. Η αξιοπρέπεια απαιτεί να μαζέψουν τα του προβληματικού οίκου τους που και με δική τους ευθύνη αφέθηκε να διαβρωθεί και τότε να κατεβάσουν το κράτος δικαίου από τα σκονισμένα ράφια των νομικών βιβλιοθηκών για να βιώσουμε κάποτε πως είναι.

Ο κρυφός πλούτος της χώρας και γιατί πρέπει να παραμείνει κρυφός!

Τελευταία, ακούγονται πολλά για την ενέργεια και άλλους δυναμικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας με πρωτιές παγκόσμια, σαν λύση να βγούμε από την κρίση.

Το ερώτημά μας είναι, πως μπορείς να εμπιστευθείς αριθμούς που εμφανώς προέρχονται ή έχουν υπολογιστεί με βάση κρατικές πηγές όπως η Στατιστική Υπηρεσία και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όταν αποδεικνύεται ότι οι άνθρωποι δεν είχαν ιδέα, όχι μόνο δεν μπορούσαν να μετρήσουν το έλλειμα, αλλά δεν ήξεραν καν πόσους δημοσίους υπαλλήλους πλήρωναν και μάλλον δεν ξέρουν ακόμη! Μιλάμε για ξεχαρβαλωμένες υπηρεσίες, κομματικά μαγαζάκια στελεχωμένα με επαγγελματίες της κρατικής λαμογιάς σε μεγάλη κλίμακα. Αρα, μπορεί να θεωρήσει κανείς ότι όλα σχεδόν τα νούμερα που έχουν παράγει από την μεταπολίτευση και μετά είναι πλασματικά και φτιαγμένα για να εξυπηρετούν κομματικές σκοπιμότητες, από τις οποίες η κύρια ήταν να διορίσουν όσους περισσότερους από τους κομματικούς τους "φίλους" μπορούσαν στο δημόσιο.

Ακόμη και αν οι φορολογικοί συντελεστές ήταν δικαιότεροι για εργαζόμενους και συνταξιούχους, οι εφορίες, εξίσου κομματικά διαλυμένες, πάλι δεν θα ήταν σε θέση να εισπράξουν: Αφού το ξέρουμε όλοι, όταν εφοριακός διαπιστώσει οφειλή επιχειρηματία υπέρ του κράτους, απλά του προτείνει να πάρει ένα ποσοστό για πάρτη του και το υπόλοιπο διαγράφεται ΝΟΜΙΜΑ, καθώς οι κομματικοί του φίλοι στη Βουλή έχουν επινοήσει ένα δαιδαλώδες σύστημα φοροαπαλλαγών και φορολογικών προνομίων, που ο "γαλαντόμος" επιχειρηματίας αυτόματα δικαιούται εφόσον ξηγηθεί στον εφοριακό. Αν φανταστούμε ότι αυτή η φάμπρικα είναι ενδημική, έχουμε ένα ληστρικό σύστημα υπέρ εφοριακών και κομμάτων, όχι υπέρ των επιχειρηματιών που επωφελούνται παρεπιπτόντως, ενώ στο δημόσιο ταμείο πάει ότι περισσέψει, απλά για ξεκάρφωμα. Αυτή την θεσμοθετημένη ληστεία την κάνουν σχεδόν όλοι οι εφοριακοί, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης. Δεξιοί, αριστεροί, οι πάντες είναι μέσα στο παιχνίδι, ενώ μερίδιο του λέοντος παίρνουν και πολλοί δικαστικοί, όταν κάποιο κορόιδο αποφασίσει να αναζητήσει δικαιοσύνη. Κανείς δεν τολμά να σπάσει την ομερτά, αφού τιμωρούνται αυτοί που μιλούν αντί για αυτούς που κλέβουν.

Οι πειθαρχικές διαδικασίες για δημόσιους υπαλλήλους είναι άλλο χαλαρό ξεκάρφωμα, μακροπρόθεσμα δεν τιμωρείται ΠΟΤΕ, ΚΑΝΕΙΣ για ΤΙΠΟΤΑ καθώς οι "συνάδελφοι" περιβάλουν τα κρατικολαμόγια με κομματική αλληλεγγύη. Με άλλα λόγια, οι νευραλγικές δομές της δημόσιας διοίκησης έχουν αυτονομηθεί κάτω από συγκεκαλυμένες αλλά σαφείς κομματικες σημαίες. Ο βαθμός της αυτονόμησης φαίνεται από το γεγονός ότι φτιάχνουν και νόμους ώστε τα παιδιά τους να συνεχίσουν το κρατικό βασίλειο. Δεν λέμε για την πρωθυπουργία, έστω αυτόν τον εκλέξαμε (...) Στα κλειστά επαγγέλματα των κρατικών πόστων τα παιδιά των προηγούμενων. Οικογενειοκρατία Κορλεόνε, κάθετες μονάδες κρατικοδίαιτων κομματικών, από γενιά σε γενιά. Για περισσότερο γέλιο για την γελοία μας κατάσταση, σας παραπέμπουμε στο παλιότερο κείμενο της Θυμηδίας, "Kleptomania Kratica".

Οι υπονομευτές της οικονομίας και της δημοκρατίας, έχουν όνομα και διεύθυνση, λέγονται ΝΔ, οδός Συγγρού και ΠΑΣΟΚ, οδός Ιπποκράτους. Η αριστερά απέτυχε να ασκήσει έλεγχο και φέρει ευθύνη για την υποβάθμιση του πολιτεύματος, αλλά μόνο κατά συνέπεια για την οικονομία, αφού η νομή της εξουσίας κατοικούσε παραπάνω. Ακόμη και αν αύριο όλοι οι επιχειρηματίες αποφάσιζαν να πληρώσουν και το τελευταίο ευρώ οφειλόμενου φόρου, αυτοί θα τα έκλεβαν κι αυτά, λέγοντας με παρησσία ότι θα το έκαναν για "ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη". Αν δεν ξεφορτωθούμε πρώτα τις ληστρικές κομματικές κλίκες, δεν έχει νόημα να δουλεύουμε πλέον. Οπότε, πρώτα όλοι όχι στο Σύνταγμα, αλλά στις παραπάνω διευθύνσεις, με νταούλια και βιολιά, ή για τους λιγότερο καλλιτεχνικά προικισμένους, σφυρίχτρες και αυγά, να ξεμπροστιάσουμε τα πραγματικά λαμόγια. Στη Βουλή τα κομματικά ασκέρια στέλνουν κάτι πειθήνια στελέχη με φωτογένεια και έφεση στο μπουρ μπουρ (με ελάχιστες εξαιρέσεις) που θα πουν οτιδήποτε να σώσουν τις καριέρες τους, να δείτε που θα κάνουν και εθελοντικές μειώσεις των μισθών τους για να μπορούν να μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι στο κτίριο.

Ακόμη και αν το σημερινό πολιτικό προσωπικό να πάει σπίτι του (αφού δεν γίνεται να μπουν φυλακή με τους νόμους που έχουν φτιάξει) και πάλι οι κομματικοί ελαφροχέρηδες θα βρούν τρόπο να βάλουν το δάχτυλο στο μέλι, τόσα χρόνια πια τι, δεν είναι χαζοί. Αν δεν φύγουν αυτοί, οι συνδικαλισταράδες, οι πολιτευτάκηδες, ο τελευταίος με σύσταση του οποίου έχει διοριστεί παράνομα ψηφοφόρος στο δημόσιο, αλλά και αυτοί που έκαναν τη δουλειά από μέσα, κάτι ανώτατα συμβούλια κομματόσκυλων και κάτι γενικά λογιστήρια της πλάκας, δεν υπάρχει περίπτωση να πιάσει συρμαγιά το δημόσιο. Μόνο την επομένη έχει νόημα να αρχίσουμε να τρέχουμε πάλι για λεφτά να πληρώσουμε τα σπασμένα τους. Από αυτή την άποψη, είναι καλύτερα οι πραγματικές πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας να μείνουν ανενεργές για την ώρα, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αν ξανα-αναθέσουμε σε ΠΑΣΟΚο ή ΝεοΔημοκράτη οποιασδήποτε μορφής οικονομική διοίκηση και ειδικά τη διαχείρηση νέων δημόσιων πόρων, τότε θα είμαστε άξιοι της κλεπτοκρατικής μοίρας μας.